tag:blogger.com,1999:blog-188349642012-02-17T04:53:05.434+02:00Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.comBlogger1071100tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-12096683837472590262009-04-08T00:00:00.002+03:002009-04-08T00:03:53.684+03:00uzun zamandır boşladığım bloğum merhaba...<br /><br />hayat akıp gider iken hızla<br />ve tutulamazken zaman<br />anlamak aslında hızla geçen insan....<br />ve ulaşmak Sana kalpler dolu iman...<br />gecenin bu yarısında ruhumda ki isyan<br />klavye tuşları aracılığı ile yansıyan...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-1209668383747259026?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-71825932819304197482009-01-04T23:42:00.003+02:002009-01-04T23:52:37.533+02:00<div align="center"><em>Oskar ödülü, Nobel ödülü gibi; milletlere de çeşitli Özelliklerinden dolayı ; ödül verilse...</em></div><div align="center"><em></em> </div><div align="center"><em>EN ONURLU MİLLLET ÖDÜLÜNÜN SAHİBİ</em></div><div align="center"><em></em> </div><div align="center"><em>HİÇ ŞÜPHEİSİZ</em></div><div align="center"><em></em> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#006600;"><strong><em>FİLİSTİNLİLER </em></strong></span></div><div align="center"><em></em> </div><div align="center"><em>OLURDU...</em></div><div align="center"><em></em> </div><div align="center"><em>SİZİ AYAKTA ALKIŞLIYORUM...</em> </div><div align="center"> </div><div align="center"><em><span style="color:#3333ff;">Bu kısım dünyevi bir yaklaşım...</span></em></div><div align="center"> </div><div align="center">biliyoruz ki !!!!!</div><div align="center"> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#006600;">FİLİSTİNLİLER </span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#006600;"></span> </div><div align="center">mücadelesini <span style="color:#3333ff;"><span style="font-size:180%;color:#000000;">Allah</span> </span>için yapıyor...</div><div align="center"> </div><div align="center">ve yine biliyoruz ki onların ödülünün yanında </div><div align="center"> </div><div align="center">oskar, nobel devede kulak kalır.</div><div align="center"> </div><div align="center">onlarin ödülü </div><div align="center"> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">şehitlik </span></div><div align="center"> </div><div align="center">inşalllah</div><div align="center"> </div><div align="center">bu nedenle ben sizi ayakta alkışlamaktan çok</div><div align="center"> </div><div align="center">size dua ediyorum</div><div align="center"> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#666600;">RABBİM YAR VE YARDIMCINIZ OLSUN !</span> </div><div align="center"> </div><div align="center">DİYE...</div><div align="center"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-7182593281930419748?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-48166361700738944462009-01-04T23:17:00.004+02:002009-01-04T23:33:34.535+02:00<strong><em><span style="color:#3366ff;">Hayat bir nehir gibi akar, Okyanusa doğru... O nehirde ki; ot parçalarıdır insan... Sürüklenir... Bazıları dingin nehirlerde, bazıları coşkun nehirlerde sürüklenir... Bazıları da, önüne çıkan bir taşa takılıverir.. </span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;">Bu yolculukta şanslı olanlar; sonsuz, uçsuz bucaksız okyanusa ulaşacağının bilincinde olanlardır.. Çünkü onlar, akan nehirin şartları, her ne olursa olsun bu sürecin son bulacağını bilirler... bu yolculukta başlarına gelenleri dert etmezler....bir taşın ardına takılıp kalmazlar...</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;">Bilirler ki bu yolculuk, yalnız yapılan bir yolculuktur... Bu yolculuğun sonu okyanustur..Okyanusa ulaşmak, O'na ulaşmaktır...ve bilirler ki O' na ulaşmak düşününcesi ile bu yalnızlık, inanılmaz bir mutluluğa döner... Vuslatı bilir ve sabırsızlıkla bekler... O nehirde olup bitenlerde , olmayıp bitmeyenlerde derdi değildir artık. Tek derdi vardır vuslat yani kavuşma... O'na kavuşma...</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;">ve derki;</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;">Yalnızdım Seni düşündüm, Seni düşündüm yalnızım...</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;">O yalnızlıkla geçer gider hayat... Zaten hayatta budur...</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#3366ff;"></span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-4816636170073894446?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-42048646727331955772008-07-18T02:52:00.002+03:002008-07-18T02:55:11.759+03:00<a href="http://bp3.blogger.com/_zqOEyfaRSf4/SH_bplP0RII/AAAAAAAAADM/VnN1inaW_bY/s1600-h/GetAttachmentch.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5224135600192636034" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_zqOEyfaRSf4/SH_bplP0RII/AAAAAAAAADM/VnN1inaW_bY/s400/GetAttachmentch.jpg" border="0" /></a><br /><div>HERŞEYİ ANLATAN BİR FOTOĞRAF...</div><div>ACI...</div><div>ÖLÜM....</div><div>İNANÇ...</div><div>ÜMİT...</div><div>.....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-4204864672733195577?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-69831376071459957442008-06-22T22:15:00.002+03:002008-06-22T22:20:22.503+03:00Ramazan ayı 1 eylül 2008' de<br />Edirne'de<br />bir telaş herkeste<br />düğün yapacağım diye....<br /><br />konvoylar, kına geceleri, düğünler...<br /><br />yollarda zincir arabalar<br />tüm şehir dokuz sekizlikle inler<br />herkes gerdan kırar...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-6983137607145995744?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-54135175675245237212008-06-22T22:11:00.002+03:002008-06-22T22:15:18.102+03:00sbs de geçti hayırlısı ile...<br />geçmiş olsun herkese...<br /><br />bir 6. sınıf öğrencisi<br />kırdı geçirdi beni yine...<br /><br />yabancı dil bölümünde ki<br />ingilizceleri yaptım işaretledim,<br />italyancaları nereye işaretleyeceğim diye...:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-5413517567524523721?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-34686305039191333602008-06-18T02:25:00.003+03:002008-06-22T21:00:00.523+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/SFhIaK75p4I/AAAAAAAAAC8/J7ab3KCL-EA/s1600-h/S4031416.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5212996183130744706" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/SFhIaK75p4I/AAAAAAAAAC8/J7ab3KCL-EA/s200/S4031416.JPG" border="0" /></a><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/SFhIOaXIcwI/AAAAAAAAAC0/-5WQA---ALY/s1600-h/eyup-sultan.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5212995981113062146" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 358px; CURSOR: hand; HEIGHT: 181px" height="181" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/SFhIOaXIcwI/AAAAAAAAAC0/-5WQA---ALY/s200/eyup-sultan.jpg" width="200" border="0" /></a><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>EYÜP MEZARLIĞI<br />(Istanbul, 2 Temmuz 2004.)<br /><br />Beyazlığın, çiçeklerin ve denizin kokusunu hissettim.<br />Namuslu kalbimde neşe doğmuş.<br />Kalemim kendi gücünü kağıda dökmüş<br />ince kalemimden derin nefes aldım.<br /><br />Mataradan su sızdığı gibi bakışım sızmış,<br />mezarın aydınlığı Boğaziçi'nin üzerinde yüksek uçarken.<br />Canımın yolu sağılıyor,<br />beyazlık gözlere vuruyor, uzakları aydınlatıyor.<br /><br />Gözlerim mutluluktan korkmus,<br />onların sınırsız parlaklığı azaltmazken.<br />Kahramanları gördüm, daha büyük üzüntü hissetim </div><div>çaktırmadan içimde yanıyor, bitmeksizin.<br /><br />Eyüp Mezarlığı'nda yan yana yaşarlar </div><div>mutluluk için asla sönmeyen iki hayaldir.<br />Sıcak günde bağlı sılada iki dev adam<br />büyük kapı önünde dalgalanmaktadır.<br /><br />Onlardan ikisi ilk önder Eyüp İstanbul'a<br />yerleşmek için ilk harekete geçmiş.<br />Bosna'dan Yıldırım bağımsız Bosna'yı<br />yapmayı ilk denemiş.<br /><br />İkisinin cenazesinde ay gelmiş<br />yolları bitmeyen adamlara uğramış.<br />Hayatlarını yan yana devam ettirmişler.<br />çünkü kimseye baş eğmek istememişler.<br /><br /><br />Autor:Yazar<br />Zumber Muratović</div><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-3468630503919133360?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-18370843459506633492008-04-20T16:41:00.001+03:002008-04-20T16:44:05.094+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/SAtIY6eGe0I/AAAAAAAAACk/Hzku41AClFk/s1600-h/tagore2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191322588324199234" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/SAtIY6eGe0I/AAAAAAAAACk/Hzku41AClFk/s320/tagore2.jpg" border="0" /></a><strong><span style="color:#ff0000;">BAHÇIVAN’dan</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">35</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">Seni kolaylıkla tanırım korkusuyla, benimle oynuyorsun.<br />Gözyaşlarını saklamak için, kahkaha tufanıyla beni yanıltıyorsun.<br />Biliyorum, senin san’atını biliyorum.<br />Söylemen lazım gelen sözü asla söylemezsin.<br />Sana değer vermem korkusuyla, benden bucak bucak kaçıyorsun.<br />Seni kalabalıkta kaybetmeyeyim diye, ayrı duruyorsun.<br />Biliyorum, senin san’atını biliyorum,<br />Gitmen lazım gelen yola asla gitmezsin.<br />Senin iddian diğerlerinkinden daha büyük; sessiz durman işte bu yüzden.<br />Cilveli bir umursamazlıkla, hediyelerimden kaçınırsın.<br />Biliyorum, senin san’atını biliyorum.<br />Sen, alman lazım geleni asla almazsın.<br /> TAGORE</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-1837084345950663349?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-56658035311195303332008-04-06T00:40:00.003+03:002008-04-06T00:56:46.082+03:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/R_fynJHWAKI/AAAAAAAAACc/pPN8vxj6e9E/s1600-h/DSC06803.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185880250215956642" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/R_fynJHWAKI/AAAAAAAAACc/pPN8vxj6e9E/s400/DSC06803.JPG" border="0" /></a><strong>" Her ışık kendi karanlığını aydınlatır." diyor. sanatçı Osman Dinç bu düzenlemesi ile... </strong></div><div align="center"><strong>Fazla söze gerek yok der, herkesin alması gereken dersi heybesine koymasını dilerim.</strong><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-5665803531119530333?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-14698216454848577702008-04-05T00:18:00.002+03:002008-04-05T00:20:53.432+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/R_abPZHWAJI/AAAAAAAAACU/nXezbRTnniQ/s1600-h/gelibolu+mevlevihanesi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185502709705736338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/R_abPZHWAJI/AAAAAAAAACU/nXezbRTnniQ/s400/gelibolu+mevlevihanesi.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><strong><em>Gelibolu'da ki mevlevihane: Dünya üzerinde; günümüze kadar ayakta kalmayı başarmış, en büyük mevlevihanedir. (1674) </em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-1469821645484857770?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-70126755608338645842008-04-05T00:07:00.003+03:002008-04-05T00:10:27.991+03:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/R_aYnZHWAHI/AAAAAAAAACE/jIP3aWmUiX4/s1600-h/yansıma.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185499823487713394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/R_aYnZHWAHI/AAAAAAAAACE/jIP3aWmUiX4/s400/yans%C4%B1ma.jpg" border="0" /></a><em><strong>hayata verdiklerimizin yansımasıdır, hayat...</strong></em><br /><br />der isek, bu fotoğraf desteklemez mi fikrimizi?<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-7012675560833864584?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-63035273961240335692008-04-04T23:42:00.003+03:002008-04-05T00:06:16.902+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/R_aS0JHWAGI/AAAAAAAAAB8/FS9uqymedII/s1600-h/IMG_3772.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185493445461278818" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/R_aS0JHWAGI/AAAAAAAAAB8/FS9uqymedII/s400/IMG_3772.JPG" border="0" /></a> Çok defa bastı elim deklanşöre, çok defa bir gözüm kapalı dayandı gözüm objektife. Nice anlar durduruldu. Amma bu fotoğraf kadar beni mutlu edeni olmadı. Gururum oldu. Bu fotoğrafımı sizlerle Necip fazıl kısakürek'in; "Canım İstanbul" adlı şiiri eşliğinde paylaşmak istiyorum. Buyrun efendim. :)<br /><br /><div align="center">CANIM İSTANBUL</div><div align="center">Ruhumu eritip de kalipta dondurmuslar; </div><div align="center">Onu Istanbul diye topraga kondurmuslar.</div><div align="center">Icimde tuten birsey; hava, renk, eda, iklim; </div><div align="center">O benim, zaman, mekan asip gecmis sevgilim. </div><div align="center">Çicegi altin yaldiz, suyu telli pulludur; </div><div align="center">Ay ve gunes ezelden iki Istanbulludur. </div><div align="center">Denizle toprak, yalniz onda ermis visale, </div><div align="center">Ve kavusmus ruyalar, onda, onda misale. </div><div align="center"> </div><div align="center">Istanbul benim canim; </div><div align="center">Vatanim da vatanim... </div><div align="center">Istanbul, </div><div align="center">Istanbul... </div><div align="center"> </div><div align="center">Tarihin gozleri var, surlarda delik delik; </div><div align="center">Servi, endamli servi, ahirete perdelik... </div><div align="center">Bulutta saha kalkmis Fatihten kalma kir at; </div><div align="center">Pirlantadan kubbeler, belki bir milyar kirat... </div><div align="center">Sahadet parmagidir goge dogru minare; </div><div align="center">Her nakista o mana: Olecegiz ne care?.. </div><div align="center">Hayattan canli olum, gunahtan baskin rahmet; </div><div align="center">Beyoglu tepinirken aglar Karacaahmet... </div><div align="center"> </div><div align="center">O manayi bul da bul! </div><div align="center">Ille Istanbulda bul! </div><div align="center">Istanbul, </div><div align="center">Istanbul... </div><div align="center"> </div><div align="center">Bogaz gumus bir mangal, kaynatir serinligi; </div><div align="center">Camlicada, yerdedir goklerin derinligi. </div><div align="center">Oynak sular yalinin alt katina misafir; </div><div align="center">Yeni dunyadan mahzun, resimde eski sefir. </div><div align="center">Her aksam camlarinda yangin cikan Uskudar, </div><div align="center">Perili ahsap konak, koca bir sehir kadar... </div><div align="center">Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi? </div><div align="center">Cumbali odalarda inletir "Katibim"i... </div><div align="center"> </div><div align="center">Kadini keskin bicak, </div><div align="center">Taze kan gibi sicak. </div><div align="center">Istanbul, </div><div align="center">Istanbul... </div><div align="center"> </div><div align="center">Yedi tepe ustunde zaman bir gergef isler! </div><div align="center">Yedi renk, yedi sesten sayisiz belirisler... </div><div align="center">Eyup oksuz, Kadikoy suslu, Moda kurumlu, </div><div align="center">Adada ruzgar, ucan eteklerden sorumlu. </div><div align="center">Her safak Hisarlarda oklar cikar yayindan </div><div align="center">Hala cigliklar gelir Topkapi sarayindan. </div><div align="center">Ana gibi yar olmaz, Istanbul gibi diyar; </div><div align="center">Guleni soyle dursun, aglayani bahtiyar... </div><div align="center"> </div><div align="center">Gecesi sunbul kokan </div><div align="center">Turkcesi bulbul kokan, </div><div align="center">Istanbul, </div><div align="center">Istanbul... </div><div align="center"><strong>Necip Fazıl Kısakürek</strong><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-6303527396124033569?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-80625858446273231932008-04-04T23:33:00.004+03:002008-04-05T00:11:02.318+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/R_aQ-5HWAFI/AAAAAAAAAB0/wu7wFw-kuqU/s1600-h/IMG_3767.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185491431121616978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/R_aQ-5HWAFI/AAAAAAAAAB0/wu7wFw-kuqU/s400/IMG_3767.JPG" border="0" /></a><br /><div align="center"><strong>Her akşam camlarında yangın çıkan Üsküdar,</strong></div><div align="center"> </div><div align="center"></div><div align="center">Der ya "Canım İstanbul" şiirinde Necip Fazıl Kısakürek. </div><div align="center">Gerçektende öyle; tutuşur her akşam Üsküdar camları....</div><div align="center"></div><div align="center">Önünde masmavi denize inat...</div><div align="center">Zıtlıklar kucak kucağa...</div><div align="center">Ve dedirttir insana; "İstanbul bu işte" diye.</div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-8062585844627323193?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-21656807270299584452008-04-04T23:24:00.004+03:002008-04-05T00:14:11.054+03:00<div align="left"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/R_aOk5HWAEI/AAAAAAAAABs/nbebsq18emo/s1600-h/IMG_3612.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185488785421762626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/R_aOk5HWAEI/AAAAAAAAABs/nbebsq18emo/s400/IMG_3612.JPG" border="0" /></a> <strong><em>Galata Kulesi;</em></strong></div><div align="left"><em><strong>Hazarfen Ahmet Çelebi'nin ilk uçma denemesini yaptığı yer...<br />Vedat Oğuzcan'ın intihar ettiği yer... </strong></em></div><em><strong><div align="left"><br />uçtu her ikiside... </div><div align="left"><br />biri Üsküdar'a..<br />diğeri sonsuzluğa... </div><div align="left"><br />geride yaralı yüreği ile bir baba kaldı... Ümit Yaşar Oğuzcan... </div><div align="left"><br />gerisi bu şiirde...</strong></em> </div><div align="center"><br /><br /><strong>GALATA KULESİ </strong></div><strong><div align="center"><br /></strong>6 Haziran 1973<br />Pırıl pırıl bir yaz günüydü<br />Aydınlıktı, güzeldi dünya<br />Bir adam düştü o gün Galata Kulesi’nden<br />Kendini bir anda bıraktı boşluğa<br />Ömrünün baharında<br />Bütün umutlarıyla birlikte<br />Paramparça oldu<br />Bir adam benim oğlumdu...<br /><br />Gencecikti Vedat<br />Işıl ışıldı gözleri<br />İçi<br />Bütün insanlar için sevgiyle doluydu<br />Çıktı apansız o dönülmez yolculuğa<br />Kendini bir anda bıraktı boşluğa<br />Söndü güneş, karardı yeryüzü bütün<br />Zaman durdu<br />Bir adam düştü Galata Kulesi’nden<br />Bu adam benim oğlumdu<br /><br />“Açarken ufkunda güller alevden”<br />Çıktı, her günkü gibi gülerek evden<br />Kimseye belli etmedi içindeki yangını<br />Yürüdü, kendinden emin<br />Sonsuzluğa doğru<br />Galata Kulesi’nde bekliyordu ecel<br />Bir fincan kahve, bir kadeh konyak<br />Ölüm yolcusunun son arzusu buydu<br />Bir adam düştü Galata Kulesi’nden<br />Bu adam benim oğlumdu<br /><br />Küçüktü bir zaman<br />Kucağıma alır ninniler söylerdim ona<br />“Uyu oğlum, uyu oğlum, ninni”<br />Bir daha uyanmamak üzere uyudu Vedat<br /><br />6 Haziran 1973<br />Galata Kulesi’nden bir adam attı kendini<br />Bu nankör insanlara<br />Bu kalleş dünyaya inat<br />Şimdi yine bir ninni söylüyorum ona<br />“Uyan oğlum, uyan oğlum, uyan Vedat”...<br /><br /><strong>Ümit Yaşar OĞUZCAN<br /></div></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-2165680727029958445?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-35745160287116259822008-04-04T22:54:00.001+03:002008-04-04T22:54:52.734+03:00İnsanın hayatta dumur anları çok olur. Ama öğretmensen bu dumur anları , çok daha fazla yaşanır. Meslek hayatımın başından beri; bu dumur anlarını not almayı düşünmüşümdür ama bir türlü pratiğe dökemedim. Bu yazı belki bu düşüncenin gerçekleşmesi için bir ilk adım olmanın yanında , sonra ki adımlarında başlangıcı olur.<br />Bugün altıncı sınıf öğrencilerime bir hikaye anlattım. Hikaye aynen şöyle:<br /><br /><em>Bir öğretmen; sınıfa büyük bir kavanoz getirir. Kavanozun içine büyük kayalar koyar ağzına kadar. “Kavanoz doldu mu?” der. Tüm sınıf aynı anda “evet “ der. Öğretmen “hayır” dolmadı” der. Ve eğilip poşetin içindeki çakıl taşlarını, kavanoza döker ve kavanozu sallar. Sağa sola yerleşen çakıl taşlarını izleyen öğrencilerine, “peki şimdi doldu mu?” der. Öğrenciler ilk tecrübenin deneyimi ile biraz temkinli “hayır” der. “Evet haklısınız dolmadı.” diyen öğretmen başka bir poşetin içindeki kumları kavanoza döker. Kumlarda kalan boşluklarda yerini aldıktan sonra; öğretmen:“ şimdi doldu mu?” der. İyice tecrübelenen öğrenciler “hayır” der. Ve öğretmen bir sürahinin içindeki suyu kavanoza döker. Öğretmen bunu neden yaptığını öğrencilerine şöyle açıklar: “Büyük taşları zamanında yerine koymazsanız, bir daha asla koyamazsınız.” der.<br /></em><br />Bu hikayeyi öğrencilerime anlattıktan sonra, dedim ki: “peki çocuklar sizin hayat kavanozunuza, şimdi yerleştirmezseniz bir daha asla yerleştiremeyeceğiniz taşlar nelerdir?” <br />Soruyu sorarken beklediğim cevap şuydu : Derslerimizi çalışmak, sınavlarda başarılı olmak,vs.<br /><br /> Bu esnada birkaç parmak havaya kalktı. En arkada öğretmen masasının tam karşısında oturan iri, siyah gözlü ve kıvır kıvır saçlı bir öğrencime söz hakkı verdim. Dedi ki: “öğretmenim; şimdi yapmamız gereken şey; hayatın tadını çıkarmak, oynamak, eğlenmek. Çünkü bunların hiçbirini yaşlanınca yapamayacağız”. Ben, şaşkınlıktan olduğum yerde kala kalmıştım. Öğrencime nasıl baktıysam boynunu yana yatırıp, iki elini açarak “ama öyle !... “dedi<br /><br /><strong>Haklıydı….</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-3574516028711625982?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-15544689364948639492007-12-27T22:35:00.000+02:002007-12-27T22:38:29.695+02:00Gurbete dair söylenmiş çok söz vardır. Göç olgusu ile oradan oraya sürüklenen insanlar bu konuda daha çok söz söyleyeceğe benzer.<br /><br />Keşan Yeniceçiftlik Köyü’nde yaşayan göçmen Boşnaklarda bunlardan… Geride bıraktıkları akrabaları ve canları ve önlerinde engin umutları ile yelken açmışlar bambaşka bir ülkeye.<br /><br />İşte, geride bıraktıklarından biri, yıllar sonra ziyarete geldiğinde onları, tutamayıp duygularını, aktarmış kağıda.<br /><br /> Bu kişi Zumber Muratovic. Bosna-Hersek’ te yaşıyor. 2007 yılında basılan şiir kitabı KUDRET SAHAT adlı şiir kitabında yer alan bir çok Boşnakça şiirden biride, Keşan- Yeniceçiftlik Köyü’ne yapmış olduğu ziyaretten ve yıllar sonra karşılaştığı akrabalarının hissettirdiklerinden bahsettiği; AYÇİÇEĞİ GİBİ GÖZYAŞI adlı şiiri. Bu şiiri Türkçe’ye de çevirmiş ve kitabında hem Türkçe, hem Boşnakça olarak yayınlamış.<br /><br />Bu şiiri sizlerle paylaşmak istiyorum. Yorumlarınızı bekliyorum.<br /><br /><br />AYÇİÇEĞİ GİBİ GÖZYAŞI<br />(Yeniceçiftlik, Keşan, Türkiye 30.06.2004)<br /><br />Sabırla umutlarını ferahlatmışlar,<br />özgürlüğe susamışlar,<br />bu çalışkan insanlar buraya<br />topluca ve dönmemek üzere geldiler<br />burada köklerini toprağa vermişler.<br />Kaderlerine bağlanmışlar<br />memleket çantasıyla<br />şafağı günü ile birleşmişler.<br />Her dakika birer alev yakardı,<br />bizim bir kısmımız söndürürdü,<br />dünyanın bir kısmı yok olurdu.<br /><br />Akrabalık duygularıyla doldurulmuş,<br />kimsenin görmediği sesler duyulur.<br />Birliğin akışı bir anda bağlamışlar<br />Yeniceçiftlik pınarı seslendi<br />bir söz olmadan gerçeği kurmuş.<br /><br />Bakışım güzel Keşan’a,<br />sofra gibi sarı buğday ovalarına,<br />Tekirdağ kadar geniş düzlüğe,<br />onun aydınlık ve<br />çırpıntılı denize yollanmış.<br /><br />Büyük tahıl samanı büyürken<br />çalışan makinalar dolu altın renkli ovalardan<br />kuşlar gurbete gitmezler.<br />Zengin ve bereketli ülke Türkiye.<br /><br />Gözlerimle bulutun topuna dokundum<br />yıllar buketiyle konuşur.<br />Çivit kıyıları geçtim<br />yeni yaz gücünü kazandım. <br /><br />Ömür boyu unutulmaz<br />ayrılıkta<br />gözlerde üzüntü çıktı.<br />Üzgün kapısı seslendi<br />boğazım sıkıştırıldı,<br />sözler perdeyle kapanmış.<br />Munira kardeşimin gözlerinden<br />gözyaşı çıktı, onların ana baba<br />mezarın yanında bulunan<br />Deşo’nun ayçiçeği kadar büyük gözyaşı.<br /> <br /> Zumber Muratovic<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-1554468936494863949?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-9781731659840519992007-10-22T21:13:00.000+03:002007-10-22T21:21:29.012+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/Rxzpnb6-4oI/AAAAAAAAABg/O6ff9H8gbNw/s1600-h/tulayCellekKarikatur.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124227339760099970" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/Rxzpnb6-4oI/AAAAAAAAABg/O6ff9H8gbNw/s400/tulayCellekKarikatur.jpg" border="0" /></a><br /><div> Savaşın kazananı olmaz hepimiz bunu biliriz<br /> Barışın kaybedeni yoktur, hepimiz bunu söyleriz<br /> İnsanlar yaşamalı kardeşçe, hepimiz bunu dileriz<br /> Hepimiz el ele verirsek savaşı yok ederiz!<br /><br /><br /><br />Şarkısını dillendirirken öğrencilerimiz büyük bir coşku ve heyecan ile nereden geldiği belli olmayan karabulutlar sarıverdi etrafımızı birdenbire.<br /><br />Yüzlerimiz asıldı şehit haberleri ile, göz yaşlarımız iniverdi gözlerimize…Ne oluyor??? diye şaşıverdik, tedirgin bir şekilde…<br />Kardeşçe yaşamak varken bu üç günlük dünyada, savaş nidaları yankılandı ne diye??.…<br /><br />BOP denilen şey geldi dayandı kapıya…Güçlü İsrail rüyası ve önemli su kaynakları…<br />El ense edilip birden, çekiliverdik ateşin içine….<br />Allah sonumuzu hayır eyleye…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-978173165984051999?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-41413116443676116532007-10-06T00:24:00.000+03:002007-10-06T00:28:47.683+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/Rwar6b6-4jI/AAAAAAAAAA4/BmPFSRze2ak/s1600-h/IMG_0656.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117967046969057842" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/Rwar6b6-4jI/AAAAAAAAAA4/BmPFSRze2ak/s320/IMG_0656.JPG" border="0" /></a> Günler hızla gelip geçerken, çok şükür ulaştık bir bayrama yine...<br />Duacıyız Allah'a inşallah sağlık sıhat ile geçer diye..<br />Blog ziyaretçilerime ikramımdır, çam sakızı çoban armağanı,<br />Bayram şekeri niyetine...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-4141311644367611653?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-8352250555603000052007-10-06T00:16:00.000+03:002007-10-06T00:19:41.987+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/RwaqKL6-4iI/AAAAAAAAAAw/fEUFp6AhtZA/s1600-h/IMG_0052.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117965118528741922" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/RwaqKL6-4iI/AAAAAAAAAAw/fEUFp6AhtZA/s320/IMG_0052.JPG" border="0" /></a> <em><strong>Kitap aralarına konulan ayraçlar; bazen nerede kaldığımızı hatırlamamıza, bazen de önemli gördüğümüz yerlere kolaylıkla geri dönmemizi sağlar.<br /><br />Hayatımızda da böyle ayraçlar vardır yada olmalıdır. Hayatımızın ayraçları nelerdir peki? Bir fotoğraf, bir yazı, bir arkadaş, bir anı… Geriye döndüğümüzde, o anı kolayca bulup, olduğu yerden çıkarmamıza yardımcı olurlar. Bazen bunu yapmakta zorlanırız. Bir fotoğrafa bakıp; “bu nerede, ne zaman çekildi?” diye kala kalırız. Bazen de yazdığımız yazıyı, “ aaa bunu ben mi yazmışım?” şaşkınlığı ile okuruz.<br /><br />Hayatımızın ayraçları; bizi iyi veya kötü anlara götürebilir, şaşkınlık yaratabilir, hüzünlendirebilir, gülümsetebilir… Buna kısaca “anı biriktirmek” de diyebiliriz.Hayatımızın ayraçları “yaşadım” dememizi sağlar. Hayatımızı hangi yönde ve nasıl değerlendirdiğimizi analiz etmemize vesile olurlar.<br /><br />Zira; en korktuğum şeydir: yaşadığım hayattan, mutmain olmayarak ayrılmak. İsterim ki; son nefesim de gönül rahatlığı ile yüzüme yerleşmiş bir gülümseme ile veda edeyim hayata.<br /><br />Materyalist mantığa sahip insanların elinde, hayat ayraçları “hava atma” vesilesi olabilir, ego şişirmeye yarayabilir. Ama benim değinmek istediğim; ayraçları, hayatımızı gözden geçirme vesilesi olarak görmemizi sağlayan bakış açısıdır.</strong></em><br /><br /><em><strong> Geçmiş; bugünümüzü oluşturdu. Geçmişimiz ve bugünümüzde geleceğimizi oluşturacağına göre, geçmişi kenara bırakmamız mümkün değil, sadece daha güzel günlere ulaşmak adına olsa bile hayat ayraçlarımıza iyi bakmalıyız.</strong></em><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-835225055560300005?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-65905412058371567382007-09-18T23:56:00.000+03:002007-09-19T00:24:33.115+03:00uzun bir zaman oldu bir şeyler yazmayalı bloğa.<br />buraya bana ait olmayan sözleri yazmak istemiyorum.<br />ama bazı sözler vardır ya bizim biz olmamızda etkili olmuşlardır.<br />o sözlerden bir kupleyi sizlerle paylaşmak istiyorum.<br /><br /><strong>-insanların çoğu kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor.</strong><br /><strong>-sevilmekten korkuyor, kendini sevilmeye layık görmediği için.</strong><br /><strong>-düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.</strong><br /><strong>-konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.</strong><br /><strong>-duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için.</strong><br /><strong>-yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için.</strong><br /><strong>-unutulmaktan korkuyor, dünyaya birşey vermediği için.</strong><br /><strong>-ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için.</strong><br />W. SHAKESPEARE<br /><br /><br /><strong><em>-ölüler yokluklarıyla değilde -onlarla bizim aramızda- söylenemeden kalan sözler yüzünden keder verirler asıl.</em></strong><br /><strong><em>-zarar ziyan görmeden ergenlik yaşayanlar, hiçbir zaman gerçekten büyük insan olamazlar.</em></strong><br /><strong><em>-akmayan gözyaşları kalpte birikirler, zamanla kabuk tutarlar ve kalbi felç ederler.</em></strong><br /><strong><em>-herkes en iyi tanıdığı dünyadan esinlenir.</em></strong><br /><strong><em>-hayat bir koşu değil, hedefe varmaktır. önemli olan zaman tasarufu değil, hedefi bulmaktır.</em></strong><br /><strong><em>-kendini tanımayan insan , düşünce alanında gerçek başarı elde edemez.</em></strong><br />SUSANNA TAMARO<br /><br />Umarım, bunları okuduktan sonra artık biz eski biz olmayız...<br /><em>kalın sağlıcakla</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-6590541205837156738?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-4368036759642559042007-06-14T00:17:00.000+03:002007-06-14T00:19:51.805+03:00<strong>Ailenin reisi babadır dediler okulda<br />Reis bildim babamı bende<br />Yürürken babamla yan yana<br />Gururlandım hep, yüzümde gülümsemeyle…<br />Yanımda yürüyen reis diye<br /><br />Bazen karabulutlar gelirdi<br />Reis üfleyiverirdi,<br />“canım kızım, bitanem” sözleriyle…<br />Güneş doğuverirdi<br /><br />Bazen ağır gelirdi hayat<br />Dayanmak isterdim bir omuza<br />Reis gelir, sırtını dayar sırtıma<br />Doğruluverirdim, anında…<br /><br />Bazen sohbet ortamı olur,<br />Reis coşar, anlatırda anlatır<br />Tüm keyfiyle…<br />Ve ben bir bakarım ki;<br />Onu dinlemek yerine,<br />Dalmışım hayallere…<br />“O iyi ki benim babam” diye.<br /><br />Giderim yıllar öncesine…<br />Yıllar geçmiştir ama<br />Reis dimdik ayaktadır.<br />Kalbinde hep aynı sevgi<br />Gözünde hep aynı ışık<br />Ve sonsuz bir güvenle<br />Devam eder reisliğe…<br /><br />Bana deseler ki ”gördün mü sevgi?”<br />“Evet” derim tüm samimiyetimle<br />Eklerim sonra “reis sayesinde” diye…<br /><br />Bana deseler ki “hayat nedir?”<br />Derim “bardağın dolu kısmını görmektir”<br />Eklerim sonra reis sayesinde<br />………………<br />İşte böyle, uzadıkça uzar liste<br />Bana verdikleri<br />Ve vermeye devam ettikleriyle<br />O reis benim BABAM</strong>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-436803675964255904?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-14152081783189363902007-06-11T21:10:00.000+03:002007-09-19T00:25:40.153+03:00İstanbulda salına salına bir gemi gider<br />günün yorgunluğu üstünde<br />ve taşır günün son ışıklarını<br />mahrur ve yorgun<br /><br />istanbulda salına salına bir gemi gider<br />hedefi belli rotası belli<br />rengi güneş kızılı<br />rotası mavi atlastan<br /><br />istanbulda salına salına bir gemi gider<br />zamana direnen<br />ve sanki son zamanlarını yaşar<br />akşamın son ışıklarıyla beraber<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/Rm2QAM9gWKI/AAAAAAAAAAo/JwLPcDavkeM/s1600-h/IMG_2476-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/Rm2QAM9gWKI/AAAAAAAAAAo/JwLPcDavkeM/s320/IMG_2476-1.JPG" border="0" /></a> <div style="CLEAR: both"><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><img style="BORDER-RIGHT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; BORDER-TOP: 0px; PADDING-LEFT: 0px; BACKGROUND: 0% 50%; PADDING-BOTTOM: 0px; BORDER-LEFT: 0px; PADDING-TOP: 0px; BORDER-BOTTOM: 0px; moz-background-clip: initial; moz-background-origin: initial; moz-background-inline-policy: initial" alt="Posted by Picasa" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" align="middle" border="0" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-1415208178318936390?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-82980963204165582532007-06-11T17:57:00.000+03:002007-06-11T17:59:31.851+03:00Günümüz hayatı iki kavram üzerine kurulu. Hız ve kazanmak. Kapitalist sistemin bize dayatmış olduğu bu kavramlar; tüm bilincimizi, bilinçaltımızı, ruhlarımızı darmadağın ediyor. Oyunu kendi koydukları kurallara göre oynamaya zorluyorlar.<br /><br />Kapitalist düzenin en çok semirdiği A.B.D. ‘ne baktığımızda insanlar arasındaki çözülmüşlük, aile kavramının lav olması, ötekini önemsememe, “ben” i ön plana çıkarma vb. gibi birçok nedenden dolayı, insanların mutsuz olduğu bir gerçek. A.B.D.’ de bir dönem insanlar kitleler halinde, Budizme ve meditasyona sarıldı. Yavaşlamak ister gibi bir halleri vardı ve hıza meydan okuyorlardı sanki. 11 eylül saldırıları öncesi dünyada birinci sıradaki din Hıristiyanlık iken, 11 eylül sonrası hızla birinci sıraya İslam geldi. İnsanlar 11 eylül sonrası düşmanlarını tanıma düşüncesi ile başladılar araştırmaya, araştırmaları ilerledikçe esas düşmanı gördüler. Esas düşman kapitalizmdi. Kapitalizmin azgın dişlileri arasındaki yalnızlıkları ve mutsuzlukları ile yüzleşerek, İslam’ın tefekkürüne sarıldılar. Ve hızlarını keserek, hayatı, çevreyi ve en önemlisi ruhlarını ne kadar ihmal ettiklerini anladılar.<br /><br /> Türkiye ‘de yaşayan ve kapitalizm yolunda ilerleyen bir ülke olarak, kendimizi şanslı hissediyorum. Bunun birinci nedeni bu kötü örneklerden ders alma şansımızın olması ve ikincisi de “şükür” deme büyüklüğü ve erdemi içinde olan insanlarımızın var olması. Bu insanlar diplomalı ve kentli değil belki ama, diplomalı ve kentlilerin özlemini çektiği bir hayatı yaşıyorlar.<br /><br />Kentlerden kırsala, Fransa’dan Avanos’a, Almanya’dan Alanya’ya göç eden insanlar neyin peşinde? Hayatlarını yavaşlatmanın peşindeler; gecenin sessizliğinde ateş böceklerini izlemek ve dinlemek, rüzgarın serinliği ile ürpermek, yağmurun altında ıslanmak… Hayatlarını acele etmeden, sindire sindire yaşamak istiyorlar. En önemlisi bu dünyanın efendisi değil, bir parçası olduklarını hissetmek ve aitlik duygusunu yaşayarak içlerindeki yalnızlık duygusuna son vermek istiyorlar. Huzur istiyorlar. Doğanın katili değil, parçası olmak istiyorlar. Gürültülü barlardaki bastırılmışlık yerine, ayın denize yansımasını izlemek ve dalgaların şırıltısını dinlemek istiyorlar. Hızla tüketen olmaktansa, üreten olmak istiyorlar. Domates, biber, patlıcan kendi elleri ile ektikleri, suladıkları, topladıkları olsun istiyorlar. Hayatı ıskalamamak hayatın ruhuna nüfus etmekle olur ancak. Bu nedenle, yavaş olmak gerekiyor. Yavaşşş…Yavaşşş. Yavaş…. Yav…. Ya….Y…. :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-8298096320416558253?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-72236510741536592292007-06-08T15:48:00.000+03:002007-06-08T15:49:33.693+03:00Düşünüyorum da ;bir insan yaşıyor, bundan 8 asır önce ve o insan öyle şeyler yazıyor ki, yazdıkları 800 yıl sonra bile insanların ruhlarını cilalıyor ve insanların ruhlarının derinlerine işliyor.<br />Mevlana, insan ruhunun derinlerine inan bir kitap değilde, teknoloji ve bilimle ilgili bir kitap yazsaydı yine insanlarda aynı etkiyi yaratırmıydı? Sanıyorum ki yaratmazdı. O kitap sadece nostaljik amaçlı olarak o işin erbapları tarafından okunurdu. Mevlana’nın yazdıklarının hala dillerden dillere dolaşmasının sebebi hikmeti nedir peki? <br />İnsanın ruhu 800 yıl önce ne ise şuanda da odur. 800 yıl öncede insanın ruhu; sevgi, saygı, hoşgörü, paylaşıma muhtaçtı, şimdide muhtaç, bundan sonrakilerde muhtaç olacak.<br />Mevlana’nın yazdıklarının tüm zamanlarda, tüm insanlarda aynı etkiyi yaratmasının temelinde “ilahi mesajı” konu alması yatıyor. Çünkü Mevlana ilahi mesaj ile müşerref olmuştu ve insanın yaratıcısından, insanın fıtratına dair mesajı almıştı ve onu yorumlamıştı. İnsanların nelere muhtaç bir şekilde yaratıldığını öğrenmişti.<br />Bugün UNESCO tarafından 2007 yılının Mevlana yılı olarak anılmasının ve kutlanmasının temelinde bu var. Kısaca söylemek gerekirse İslam var. Çünkü Mevlana’nın söylediklerinin temelinde Kur’an var. Müslümanların katil olduğunu savunan batı kendisiyle çelişmiyor mu? Hoşgörü ve kardeşliği İslam mesajı ile yaymaya çalışması bir çelişki değil mi?<br />Ama bunda çok şaşırack bir şey yok. Maddi değerlerin yüceltildiği Avrupa’nın elinde bu tür değerler yok. Mecbur kalıyorlar değerlerimize sarılmaya ve onlardan feyz almaya.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-7223651074153659229?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-50008011894823563852007-05-31T18:24:00.001+03:002008-04-04T23:20:21.902+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/Rl7o3RdjjrI/AAAAAAAAAAg/J7selTNlqQY/s1600-h/IMG_3138.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/Rl7o3RdjjrI/AAAAAAAAAAg/J7selTNlqQY/s320/IMG_3138.JPG" border="0" /></a><br /><br />bazen söz biter ya, susmak saygı duymak gerekir ya...işte bu da öyle bir an...bu güzellik karşısında susmak ve hayran olmaktan başka çaremiz varmı???<br /><div style="CLEAR: both"><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><img style="BORDER-RIGHT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; BORDER-TOP: 0px; PADDING-LEFT: 0px; BACKGROUND: 0% 50%; PADDING-BOTTOM: 0px; BORDER-LEFT: 0px; PADDING-TOP: 0px; BORDER-BOTTOM: 0px; moz-background-clip: initial; moz-background-origin: initial; moz-background-inline-policy: initial" alt="Posted by Picasa" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" align="middle" border="0" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-5000801189482356385?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-36831164589233224452007-05-31T18:08:00.000+03:002007-05-31T18:08:54.407+03:00<div style="MARGIN: 0px auto 10px; TEXT-ALIGN: center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/Rl7lBRdjjpI/AAAAAAAAAAU/pV-DR6bJh9U/s1600-h/IMG_3125.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/Rl7lBRdjjpI/AAAAAAAAAAU/pV-DR6bJh9U/s320/IMG_3125.JPG" border="0" /></a> </div><div style='clear:both; text-align:CENTER'><a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-3683116458923322445?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-31985365134809294102007-05-31T17:48:00.000+03:002007-05-31T17:57:57.323+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/Rl7hthdjjoI/AAAAAAAAAAM/OX8UcMZQbBY/s1600-h/IMG_3119.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070738402658455170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_zqOEyfaRSf4/Rl7hthdjjoI/AAAAAAAAAAM/OX8UcMZQbBY/s320/IMG_3119.JPG" border="0" /></a><br /><div>minik bir oğlak geziyordu tel örgülerin ardında ve yaşı küçük bir çocukta tel örgülerin önünde. yaklaşıp yavaşça pozunu verip "o da bende oğlak, fotoğrafımızı çeksene" diyordu... burcunu kast ederek. ama alamıyordu gözlerini poz verirken bile oğlaktan ; meraktan mı korkudan mı bilinmez. ama hoş bir ikili oldukları kesin. :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-3198536513480929410?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-77237774394066256202007-05-30T15:56:00.000+03:002007-05-30T15:57:55.351+03:00Miladı yaratan insan, hicreti yaratan insan, yüzyılı, yılı, ayı, haftayı, günü, saati, dakikayı, saniyeyi ve dahi saniseyi… Nedir, bu zamanı anlamlandırma isteği ve büyük yanılgı. Geçen zaman düşüncesi ile rahatlama gayreti ve geçenin biz olduğu ile yüzleşmeme ısrarı. Zaman geçmiyor. O “sonsuzluk” gibi muazzam sıfatıyla oturmuş baş köşeye. Biz de kedinin önündeki fare cesareti ile çamur atıyoruz “geçen zaman” diye.<br /><br />Neden bu yüzleşmeden kaçış? Neden “ geçen benim “ diyememe?<br /><br />İnsanı var eden şey bu sorunun cevabı. İnsan; hiç ölmeyecek gibi yaşar. Ama bir gün muhakkak ölür. Bunca telaş, koşuşturma, gayret ölümle son buluverir. Her şey biter. Ekran kararır. Birkaç damla gözyaşı, birkaç dua, birkaç yıl anılır adımız. Sonra adımızda anılmaz olur. Çünkü bizi ananlarda sona gelmiştir. Ve dünya için kocaman bir “hiç” oluveririz. Her şey, bu telaş, bu koşuşturma “hiç” için mi? Koskocaman bir “hiç”.<br /><br />İnsan dünyada, hiçliğini anlayabilir mi? Dünyada iken hiçliğini fark etse ne olur? O zaman; alamadığı ev, kırılan televizyon, kazada hurda olan araba sorun olur mu?<br /><br />Elbette sorun olmaz. O zaman insanın bambaşka dertleri olur. Maddeden uzak, maneviyata yakın dertleri olur. İnsan benim varoluş amacım nedir? Ben bu dünyaya neden geldim? Öleceksem niçin yaşıyorum? Sorularını sorar ve cevaplarını aramaya başlar. Aranan cevaplarla sonsuz bir okyanusa akar insan ve hakikati keşfetmenin huzuru ile hayatını anlamlandırır. Ve tabii ölüm sonrasını da…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-7723777439406625620?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-50339187028441302302007-05-27T17:32:00.000+03:002007-05-27T17:33:32.303+03:00Geçiyordu hayat treni katar katar<br />Kimi karanlık, kimi aydınlık<br />İçimizdeki umut bize ışık<br />Sanki sonsuz bir karmaşıklık<br />Sevdalar, hüzünler, neşe ve sevinçler…<br />Allak bullak olmuş ruhlarımız<br />Gidiyoruz, katar katar<br />Bundan önce gitmiş milyonlar gibi<br />Ve gidecekler gibi.<br />Sanki tekiz bu dünyada<br />Hep içimizde Adem ve Havva’nın<br />O ilk yalnızlık duygusu<br />Geçmiş nesilden nesile<br />Ve yerleşmiş ruhlarımızın en derinine<br />Çıkıyor her ağızdan davul ahengi ile<br />Ben ben ben<br />Öteki yabancı bize<br />Ben yabancı bana<br />Akıyor, akıyor, kıvrılıyor, kıvrılıyor<br />Sonsuzluğa gider gibi<br />Yolcu ruhlarımız…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-5033918702844130230?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-6464408178709750842007-05-24T22:49:00.000+03:002007-05-24T22:52:34.690+03:00Delikanlı Türkçemize özgü ve çok güzel bir kelime. Ergeni çok güzel tanımlıyor. Ergeni tanımlarken kullandığımız kelime çokta önemli değil. Önemli olan ergeni anlamak, en azından anlamaya çalışmak.<br /><br />Hangi yaş grubunda olursa olsun her insanın temel ihtiyacıdır sevgi ve yüreğine dokunulması. Yüreğimize en çok ailemizin dokunmasına ihtiyaç duyarız. Eğer o el kalbimize değmezse büyük bir olasılıkla yaralı bir gençlik dönemi geçecektir. Ve maalesef bu yaralarla yetişkinlik hayatımıza devam etmek zorunda kalacağız. Bir meyve düşünelim; ham iken sert, ekşi olan bir meyve. Olgunlaştığında gerçek tadını alacaktır. Ama ham iken bir yara alırsa o meyve olgunlaştığında da tadını etkileyecektir. İnsanlar onu yemek istemeyecektir. O meyvenin suçumuydu bu? Tercihimiydi? Hayır. Bu açıdan baktığımız da yapılabilecek en önemli şey yaralı bireylerin oluşmasına mümkün olduğunca engel olmak. Bu konuda sanıyorum toplumun tüm bireylerine çok büyük bir görev düşüyor. Gençleri ötekileştirmeye bizden uzaklaştırmaya çalışan haberlere inat, onların omzuna dokunmalıyız, onlarla konuşmalıyız, önyargısız, anlamaya çalışarak ve öğüt vermek derdi olmaksızın. Köprü kurmadan karşıya geçilmez. Köprü kurmadan karşı kıyıdaki gence hiçbir yararımız olmaz. Önce köprü kurma zahmetine katlanıp, yanına gidip, onun olduğu kıyıdan olaylara bakma zahmetinde bulunmalıyız ki ağzımızdan çıkan laflar ona kolaylıkla ulaşsın.<br /><br />Nereden çıktı bu yazı? Bunun iki nedeni var. Birincisi yaralı bir genç ile yüreğine dokunarak yaptığım sohbet sonucunda kendini iletişime ne kadar açtığını hayretle fark etmem ikinci nedeni ise izlediğim film. Adı Fil. Filmde şiddeti çok rahat uygulayan, yüreklerine aileleri tarafından dokunulmamış ergenlerin içlerinde ki güvensizliği ve sevgisizliği attıkları her kurşunla kusmaları. Okulda meydana gelen bu şiddet olayını gerçekleştiren ergenlerin, öğretmenleri ve arkadaşlarıda yüreklerine dokunma zahmetinde bulunmamışlardı. Karşı kıyıdan konuşmak kolaylarına gelmişti hepsinin.<br /><br />Neden şiddet var? Neden gençler böyle? vs. gibi soruları hep sorarız. Cevabın birazda kendimizde olduğunu hiç fark etmeden.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-646440817870975084?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-75006565141283841932007-05-10T23:22:00.000+03:002007-05-10T23:23:33.741+03:00Gözümü açtım dünyada<br />İlk önce sendin karşımda,<br />Sımsıkı sarılmış kolların bana<br />Sanki bir salıncak, salacak hayata…<br /><br /><br />İlk önce kalbimin içinde yer ettin,<br />Sonra beynimin tüm kıvrımlarında<br />Hazırlıyordun beni hayata<br />Bir sürü nasihat ve talimatla…<br /><br /><br />Bu dünyada karşıma ilk çıkan,<br />Ve kucaklayandın beni ya<br />Ben de inanıyordum sana<br />Yıllar sonra “annene çok benziyorsun” dediklerinde<br />Şaşırmadım nedense,<br />Gülümsedim sadece…<br /><br />Başka ne olacaktı ki diye?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-7500656514128384193?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-80486253267378102112007-04-09T16:30:00.000+03:002007-05-24T22:51:58.647+03:00Vücud ikliminin sultanısın sen<br />Efendim derdimin dermanısın sen<br />Bu cism-ü natüvanın canısın sen<br />Efendim derdimin dermanısın sen<br /><br />Nihavent makamında ki bu şarkıyı dinleyince anlıyorum ki ne kadar çok şey bu toplumda nihayete ermiş. Ülkemizin üzerinden bir dozer geçmiş gibi bütün manevi değerlerimiz dümdüz olmuş. Lise çağlarında ki gençlerle sohbet ederken “bak sana bir şarkı dinleteceğim, acayip güzel..” dediklerinde cep telefonundan yada bilgisayardan dinlettikleri üstü açılmadık küfürlerle dolu şarkıları dinledikçe ağzım açık kalıyor ve şaşkınlıktan dona kalıyorum. Bu küfürlere güzel diyen biri var karşımda. Alev Alatlı yabancı sözlü şarkılar için iyi ki “bizim toplumumuz İngilizce bilmiyor” diyordu. Ama artık onun da kolayı bulundu, “siz İngilizce bilmiyorsanız bizde size Türkçe söyleriz” dediler.<br />Ne oldu bize böyle? Neden Avrupalılaşacağız derken bizi biz yapan bütün güzellikleri bu iğrençliklere değiştirdik.<br /><br />ey büti nev eda<br />olmuşum müptela<br />aşıkım ben sana<br />iltifat et bana<br />gördüğümden beri<br />olmuşum serseri<br />bendenem ey peri<br />iltifat et bana<br />hasılı bunca dem<br />ben senin bendenem<br />gel gel ey gonca fem<br />iltifat et bana<br /><br />Dede Efendi’nin, bu şarkılarını dinleyen bir toplumla<br /><br />aşk sevgi korku<br />nefret değişen durumlardan ibaret<br />katı bir yürek bir de bi bebek<br />iyi bi araba para gelsin yan yana<br />kebabı adana rakı tekirdağ<br />tatil uludağ yada bodrumda<br />duble yada tek yada discotek<br /><br />no baby no baby ....<br /><br />seni severim sevmem sanane güç bende<br />erkek olmandan banane...<br />istanbuldan gitmek lazım<br />tayland görmek lazım<br />özümüze dönmek için<br />artık bir şeyler yapmak lazım<br /><br />........<br /><br />Pamela’nın bu şarkılarını dinleyen toplum arasındaki fark nedir????<br /><br />Beklentiler farkılı, kullanılan dil farklı. Neden? Çünkü artık beyinlerimiz, mantığımız farklı işliyor. Manevi değerleri elimizin tersi ile kenara ittik. Gündemimize maddi değerleri aldık. Ancak başımıza çorap ördük. Psikolojik sorunlar, yalnızlık duygusu, çevre kirliliği vs. derken bir sürü derde gark olduk. Umut ediyorum ki bugünkü durumumuz, dibe vuruştur ve hızla yukarıya çıkmayı başarırız. “Hangi arabayı alsam, ne renk olsa?” gibi şeylere kafa yormaktansa “arkadaşlarımı nasıl mutlu edebilirim, onları affetmeyi nasıl başarabilirim” gibi dertlerimiz olur. İşte o zaman güzel günler göreceğiz çocuklar ve atlarımızı maviliklere süreceğiz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-8048625326737810211?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-63565205081285221332007-03-23T00:03:00.000+02:002007-03-23T00:04:09.343+02:00<strong>Herkes kendince anlamlandırmaya çalışır hayatı ve varlık nedenini.<br />Bu ilkçağdan beri tüm insanların sorunudur. Farklı boyutta tarzda ve miktarda olsada..<br />Bazıları bunu çok ileri getirmiş ve ortaya “felsefe” çıkmış.<br /><br /> Hayata anlam kazandırmanın kökeninde; ölüm sonrasının bitiş veya başlangıç olması düşüncelerinden hangisi olursa olsun iki şekildede hayata anlam katma gereği ve ihtiyacı içinde olmuş insanlar. Sadece bu dünyaya anlam katma arayışı pagan dinleri ve materyalizimi doğurmuş. Oysaki bu dünya ile beraber ölüm sonrası hayata anlam katma İslam ile varolmuştur. Tek tanrılı dinler demiyorum. Çünkü dünyada tek bir din vardır oda “İslam”dır. Diğerleri İslam’ın bozulmuş, yozlaşmış halidir. Zaten yeni yeniden uyarıcı gönderme bunun yansımasıdır. Şu an dünyada hali hazırda uyarıcımız mevcut. O’da Kur’an. Allah’ın mucizesi olarak orjinali günümeze kadar geldi ve kıyamete kadar gidecek. Tek kelimesi değişmeden, ışık olmaya devam edecek bütün dünyaya.<br />İslam’a göre anlam arayışı sadece bu dünya ile kısıtlanmamalı. Bu dünyaya verdiğimiz anlamın yansımasını ahirette görürüz. O halde bu dünyayı anlamlandırmamız ve nasıl anlamlandırdığımız çok önemli. Bu dünyayı “ben” ile anlamlandıracağımıza göre ilk önce “ben”e anlam katmak zorundayız. “Ben”e anlam katmak için çaba harcamalıyız. Nasıl mı? Okuyarak, gözlem yaparak, düşünerek, sorgulayarak vs. “Ben”deki at gözlüğünü ortadan kaldırmalıyız ve mümkün olduğunca geniş bir perspektiften dünyaya bakmalıyız. “Ben”e harcamış olduğumuz emeğin neticesinde, “ben”imizin gittikçe güzelleşmiş olduğunu fark edeceğiz. Genişleyen perspektifle dünyamız da anlam kazanacaktır. Çevre sorunlarına, insana, kentleşmeye, ekonomiye vs. her alana geniş bir bakış açısı ile bakmak, onlara anlam yüklemek sevmeyi; sevmek, beraberinde sorumluluğu getirecektir. Bu sorumluluk bilinci ile dünyamızın da giderek güzelleştiğini göreceğiz. Dolayısıyla “ben”i ve dünyayı güzelleştirdikçe ahiretimizi güzelleştirmiş olacağız. O halde anlam arayışı sadece bu dünya ile kısıtlanırsa materyalist ve hedonist modern dünyada olduğu gibi “dünyayı kullanabildiğin kadar kullan benine yaşatabildiğin kadar zevk yaşat” düşünceleri hayata yön vermiş olacak.<br /><br />Anlam arayışımızı, kutsal anlayışımız anlamlı kılacaktır. “Mutlak Kutsal”a yani Allah’a bizi ulaştıracak her şeyi, dolaylı kutsal görmüş olacağız. “Ben”e ve dünyaya yani, kutsal gördüğümüze zarar vermek korkusu saracak içimizi ve seveceğiz. Sevmek, sorumluluk ve teslimiyeti getirecek beraberinde. Ölümüne, teslim olmak. Daha doğrusu, ölümü göze alacak kadar teslim olmak. Zaten ölümüne sevgi, teslimiyette doruktur. Mevlana’nın“Ben dostuma gidiyorum. Sizler niyaz ederek benim yolumu kesiyorsunuz. Üzülmeyin ben vefat edince düğün dernek kurun,” sözleri bu doruğa örnektir.<br /><br />Kısacası anlam arayışımızın bu dünya ile sınırlanmış olması ne bu dünyaya nede ahirete bir yarar sağlayacaktır. Vesselam.</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-6356520508128522133?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-72999211687462219592007-03-12T21:25:00.000+02:002007-03-12T21:51:23.217+02:00Roma’da aktarma yaparak Napoli’ye geldik. Uzun bir tren yolculuğundan sonra, Floransa’dan sonra Napoli çok varoş geldi bize. Şehir; coğrafi açıdan güzel, deniz kenarında, palmiyelerle süslü. Ancak, insanları kültürden nasibini almamış. Nişantaşı’ndan Eminönü’ne gelmiş gibiyiz. Çok güvenli bir şehir olmadığından ara sokaklara girmeden, sahilde gezdik. Kalesini gezdik. Çökmüş bir ahlaki yapısı var. Çökmüş ahlaki yapı insana şunu düşündürtüyor C.C. Allah Vezüv’ü boşuna dikmemiş başlarına. Zira Vezüv patlarsa Napoli’nin ortadan kalkma ihtimali var.Neyse Allah’ın işine karışılmaz.<br />Napoli pizzanın doğduğu şehir. Pizzaları mükemmel. Pizzaları yediğimiz an ayin gibiydi. O mükemmel tadın dilimizdeki tat alıcı hücreler tarafından hissedilip, beyne yolladığı uyarılar mükemmeldi. O an bitmesin istiyor insan. Ama zaten çok çabuk bitmiyor, çünkü pizzalar çok büyük. Erimiş mozerella ile mmmmmmmm mükemmeldi. J Üstelik kuzey İtalya’ya göre daha ucuz bir yer. Pizza margherita insana “ooooo mamamiya” dedirten cinsten.<br />Napoli demek, balkonda asılı çamaşır demek. Çok şaşırtıcı bir şey, hemen hemen her balkonda çamaşır asılı.. Orada çamaşır asmak, biz ahlaki değerleri önemseyen bir aileyiz demek gibi bir şeymiş. Napoli ile AB’ye girmişse İtalya, biz doğu ile hayhay gireriz. Her yer çöp çöp. Kural yok. Trafik keşmekeş. Orayı görünce Türkiye’nin AB’ye alınmama nedeninin ekonomik nedenler, kültür vs. olmadığını çok iyi anlıyor insan. Sahil kesiminde mükemmel binalar var. Hayranlık uyandıran cinsten, ama bir arka sokakta resmen dibe vuruyor her şey.<br />Bizim Napoli’de bulunuş amacımız, Pompei. Pompei nasıl bir yer o da bir sonra ki yazının konusu olsun.Kalın sağlıcakla.:)<br /><br />NOT: Sistemden kaynaklanan sorun nedeniyle fotoğraf ekleyemiyorum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-7299921168746221959?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-41944910995243135772007-03-11T01:25:00.000+02:002007-03-11T01:26:08.807+02:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-4194491099524313577?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-55283667973449124832007-03-10T23:58:00.000+02:002007-03-11T00:03:49.422+02:00Bankada bir hesap sahibi olduğunu düşün, hesabına her sabah 86.400 dolar para yatırılıyor, fakat bu paranın hepsini akşama kadar harcamak zorundasın, ertesi güne transfer edilemez. Paranı kullansan da kullanmasan da hesap her akşam sıfırlanıyor. Ne yaparsın? Tabii ki hepsini harcamaya çalışırsın; Hepimiz, Zaman adlı bu bankanın müşterileriyiz;<br />Her sabah 86.400 saniyeye sahip oluyoruz; yarına transfer edilemez, Her sabah hesabımız dolar, her akşam boşalır. Geri dönüş yok, saniyelerini şu anı yaşayarak harca, en iyisi bunlarla yatırım yap.<br />Mutluluk, sağlık ve başarı için. Zaman kaçıyor. Her gün için en iyisini yap.<br /><br /><strong><span style="color:#ffcc99;">Bir senenin</span></strong> değerini anlamak için <em><strong>sınıfta kalmış bir öğrenciye</strong></em> sor.<br /><br /><strong><span style="color:#ff6666;">Bir ayın</span></strong> değerini anlamak için, <em><strong>8 aylık bir bebek doğuran anneye</strong></em> sor.<br /><br /><span style="color:#993300;"><strong>Bir haftanın</strong></span> değerini anlamak için, <strong><em>haftalık dergi çıkaran bir çilekeşe</em></strong>,<br /><br /><span style="color:#99ff99;"><strong>Bir saatin</strong></span> değerini anlamak için, <strong><em>kavuşmayı bekleyen sevgililere</em></strong> sor.<br /><br /><span style="color:#996633;"><strong>Bir dakikanın</strong></span> değerini anlamak için, <strong><em>trenin kaçıran yolcuya</em></strong> sor.<br /><br /><span style="color:#6600cc;"><strong>Bir saniyenin</strong></span> değerini anlamak için, <strong><em>bir kazayı önleyemeyen sürücüye</em></strong> sor.<br /><br /><strong><span style="color:#663366;">Bir saniyenin yüzde birinin</span></strong> değerini anlamak için <strong><em>olimpiyatlarda gümüş madalya kazanan koşucuya</em></strong> sor.<br /><br />Her anını değerlendir, her dakikanı çok özel biriyle paylaş. Zamanına ortak edebileceğin kadar özel biriyle.<br />Unutma! Zaman hiç kimse için durmaz. Geçmiş zaman tarihtir. Gelecek zaman sırlar, mechullerle dolu.<br />Sadece şu an sana verilen gerçek bir armağandır.<br />Bu hafta dostluk haftası olsun. Arkadaşlar bulunmaz mücevherlerdir. Bizi üzerler, cesaretlendirirler ve zaman zaman avuturlar. Kalplerini bize açarlar. Arkadaşlarına, onları sevdiğini göster.<br />Arkadaşlık mesajını herkese gönder, cevap alırsan bütün hayatın için bir dostun bulunduğunu anlarsın.<br />Onlara ne kadar çok ihtiyacın olduğunu ve senin için ne kadar önemli olduklarını dikkatle denersen görürsün....<br /><strong>Ahmet Kabaklı'nın Türkiye Gazetesindeki köşesinden alınmıştır...</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-5528366797344912483?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-24344184828824021132007-02-28T00:46:00.000+02:002007-02-28T13:08:28.859+02:00Sabah saat 7,30 da çalan saat ile günümüz başlamış oldu. Bugün ayaklarımız hangi yolları arşınlayacak, gözlerimiz neleri görecek bihaber bir şekilde düştük yollara. 8,30 da hareket eden trenimiz bizi Pisa yolcusu yapmıştı. Tren sallanırken rayların üstünde; trenin melodik sesi kulağımızda, güzel köy manzaraları gözümüzde, gidiyorduk; raylar, tren ve biz… Pisa’ya… Pisa’da da bizi karşılayan şehrin garı oldu. Tabelaların yardımıyla ilerliyorduk sabırsızlıkla ve heyecanla şehrin kulesine, İtalya’nın simgesi, Pisa Kulesine doğru… Birden bire görüverdik yolun sonunda kuleyi. Heyecanla hemen orada sanki kaçacakmış gibi kule hemen orada bastı parmaklarımız deklanşöre. Yürüdükçe genişleyen görüş açımızla kilise, vaftizhane, kule ve onları çevreleyen yeşil alan dedi bize” merhabaa”.. Pisa Kulesi’ni doğrultmaya çalıştı çok insan şimdiye kadar, birçok insan çalışıyordu yine, eeee tabii biz de bir omuz attık. Doğruldu mu kule? Doğrulmadı ama, bize kaldı birçok güzel anı, bol kahkaha ve poz… “o tarafa bu tarafa, hahhh oldu” derken oldu galiba.<br />Pisa’nın yanındaki kiliseye girdiğimizde, kulaklarımızdan içeriye derinden derine, acı acı çalan kilise müziği giriverdi. Parmaklar piyano üzerinde gezdikçe adımlarımız ilerliyordu kilise içinde. Loşluk, müzik ve ihtişam… Sonuç: Etkileyici tabii. Hemde çokkk. Müziğin insanın ruhunu avuçlayıp koparırcasına etki yarattığı bir ortam. Ve kaçmak istedim oradan, sanki ruhumu korumak istercesine avuçlarından. Bu hazırlanan muhteşem sahne olmadan, dinlerini ayakta tutamayacaklarını anlamış olmalılar.<br />Ayaklarımız gidiyor, deniz arama sevdasına, kilometrelerce belki ama boşuna bir sevda. Çıkmıyor deniz karşımıza, dönüyoruz biz de aynı yoldan bir daha, amma, dermansız kalmış ayaklarımızı, kahve eşliğinde dinlendirmeyi unutmadan.<br />Geldik yine Pisa Kulesi’nin olduğu yere. Bu defa söz verilmiş bir fotoğrafı çekmek için düştük yollara . Adres elimizde ama yol gösterenler, sağolsunlar kulağımızı ters gösterttiler bize. Ama kızmadık onlara gezgin değil miyiz? Gezdik işte… Nihayet adresteki ev karşımızda. Bir zamanlar orada yaşamış sahibini tanımasak da, yaşadığı evle tanıştık. Çektik fotoğraflarını evin. Oda tüm güzelliği ile verdi pozlarını ve girdi makinamıza, uzun yolculuğunun ilk durağına. Ayaklarımız getirdi bizi yine Pisa Kulesine. Pisa Kulesi karşımızda, arkamızda Romulus ve Remus'u emziren kurt heykeli, önümüzde iki güvercin. Özlem verdikçe bio limonlu kurabiyeleri iki güvercin oldu on iki… Biz kalkarken oradan, gelen çift devraldı yemleme işini.<br />Yolumuz uzun. Botanik bahçesini gezelim dedik ama olmadı, saat 13,00' ten önceyi göstermediği için. Yanlış anlaşılmasın botanik bahçesinin varoluş nedeni, biz turistler değil, hemen karşısındaki Eczalık Fakültesi. Türkiye’de var mı böyle bir Eczacılık Fakültesi bilmiyorum. Umut ediyorum yoksa da olur hemen.<br />Muhteşem nehir manzarası eşliğinde geldik gara. Hemen varmış tren, bindik ona. Biletçi geldi kontrole “stemp” yok diye bizden istedi 40’ar € ceza. “Biz bilmiyorduk. Sabah da gittik kimse bize bir şey demedi.” derken “olmasın tekrarı” deyip, affetti bizi. “Ohhh!” dedik derinden bizde. Yüzümüzün rengi daha geriden geldi yerine.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-2434418482882402113?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1172154537685154082007-02-22T16:02:00.000+02:002007-02-22T16:34:16.166+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/1600/676530/IMG_1123.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/200/485970/IMG_1123.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/1600/248919/IMG_1088.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/200/661021/IMG_1088.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/1600/196078/IMG_1226.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/200/447318/IMG_1226.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/1600/687558/IMG_1298.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/200/404177/IMG_1298.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/1600/60745/IMG_1058.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/200/898496/IMG_1058.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/1600/116893/IMG_0999.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/200/364418/IMG_0999.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/1600/413991/IMG_0997.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/200/61328/IMG_0997.jpg" border="0" /></a><br /><br />Milona’dan Foransa’ya 3 saat 45 dakikalık bir yolculuktan sonra vardık. Geçtiğimiz yerler, düz ovalardı. Yeşil tarlalar… Bazen zeytinlikler ve bağlar… Gördüğümüz birkaç çiftlikte; at dail, büyükbaş hayvancılık yapılıyor.<br />Trenimiz bir istasyonda durduğunda, trene Türkler bindi. Konuşmalarında Türkleri yücelten sözler vardı. Gurbette, vatanın daha farklı gözüktüğü kesin. Milano sokaklarına, İtalya’ya baktığımda ülkemi çok geri kalmış görmedim. Ancak bizim ülkemizde olmayan bir şey var orada oda: Saygı….Yürürken hiç kimse çarpmadı. Trafikte insanlar saygılı. Milano da inanılmaz bir metro ağı var. İnsanlar genelde bisiklet ve motorsiklet kullanıyor.<br />Neyse biz yine Floransa’ya dönelim.Otelimize yerleştikten sonra ilk durağımız Galeria Akademia… 6,5 € ya içeri girdik. Burada Mikalanjelo’nun meşhur Davut(David) heykeli sergileniyor. 5 metre uzunluğundaki heykel gerçekten büyüleyici. Müzenin en güzel yerinde tüm haşmeti ile sergileniyor. Daha doğrusu müze onun yüzü suyu hürmetine yapılmış. Aslında açık alanda bir meydanda sergilenen heykel kolundan hasar görünce bu tedbire baş vurulmuş. Burada söylemeden geçemeyeceğim, bu heykeli Mikelanjelo 29 yaşında 3 yılda yapmış. Kolu kırıldığında bir kolu 16 yılda onarılmış. Dehalık böyle bir şey olsa gerek. Tabii bu müze sadece Davut heykelinden ibaret değil. Yüzlerce resim, heykel, müzik aletide sergileniyor. Duvarlardaki haşmetli ve büyük resimlerin hepsi hıristiyan motifleri içeriyor. Hz. İsa ve havarilerini anlatıyor. Sanki bazıları bulunduğu yerden çıkıverecek gibiydi. Heykellerdeki detay ve hareketler çok güzeldi.<br />Hristiyanlar sanıyorum materyalist mantığın etkisi ile dinlerini soyuttan somuta taşımışlar. Soyutta kalana inanmak onları zorlamış. Heykel ve resimlerde İncil hikayeleri resmedilmiş.O dönemde Avrupa da okur-yazar oranı çok düşük olduğu için, bu şekilde hristiyanlığı anlatmaya ve sanatın gücü ile kitleleri etkileyip kiliseye çekmeye çalışmışlar. Devasal büyüklükteki, gerçekten büyüleyici, resim, heykel, vitrallerle bezeli kiliseler bunun göstergesi. İnsan kendini o devasal büyüklüğün içinde “hiç” hissediyor. Floransa’da ki Duamo’yu görünce ne demek istediğimi daha iyi anlarsınız. Somutlaştırmaya ihtiyaç duyan Avrupa mantığının materyalist olduğunu söylemiştik. Dolayısıyla bu mantığın komünizm ve sanayi inkılabını ortaya çıkarması şaşırtıcı değil.<br />Uffuzi Müzesi de Floransa’da 46 odası ile açtı bize kapılarını. Her odada resim resim… Bizim elimizde kitap onu oku bunu oku.. Bu resimde ne anlatılmak istenmiş, bu hangi dönem diye kafayı yedik. Neymiş tatildeymişizJ. A.B.D den gelen bir grup öğrenci orada hocaları ile resmen ders yapıyorlardı. Zenginlik başka bir şey.<br />Duamo’nun kulesine çıkan 467 merdiveni tek tek arşınladık. Ama öldük dönsen dönülmez, çıkmışız yola bir kere. Ancak merdivenler bittiğinde bizi karşılayan manzara yorgunluğumuzdan eser bırakmadı. Attık kendimizi yere, sigaramızın dumanı eşliğinde başladık Floransa’yı tepeden seyre… Sarı boyalı evler, cetvelle çizilmiş gibi caddeler…. Manzarayı iyice içimize hazmettikten sonra iniş başladı, tabii iniş çok daha kolaydı. Sıra kilisenin içine gelmişti. Kilisenin en ilgi çeken yeri resimlerle kaplı kubbesi idi. Yere yatmış insanlar kubbesini fotoğraflamaya çalışıyorlardı. Geçen yıllar çok şeyi değiştiriyor. O kubbeyi resmetmek için yıllarını veren insanların yerini bir deklanşöre basmakla fotoğraflayan insanlar almıştı.<br />Özel teşebbüs tarafından oluşturulmuş suç müzesi ilgimizi çekti. Bir girelim bakalım ne var ne yok bakalım dedik. “Hassas olan insanlar girmesin” yazısını görünce merağımız daha da arttı. Yanlış anlaşılmasın hassas olmadığımızdan değil, merağımızdı bizi içeriye çeken. Zaten içeride 9 tane profosyonel seri katilin yaptıklarını, insanları nasıl kestiklerini, biçtiklerini izledikten, seri katillerin nasıl cezalandırdıklarını gördükten sonra ne kadar hassas olduğumuzu da anladık. Midemiz bulandı, içimiz daraldı, daraldı, daraldı… Dışarıya çıktıktan sonra bir süre kendimize gelemedik.<br />Ama Arno nehri bizi kendimize getirdi. Işıklarının suya yansımasıyla, muhteşem köprüleriyle.<br />Floransa Rönesansın doğduğu kent. Rönesansı var edende varlıklı Medici ailesi. Rönesanstan önce yaratıcı insanlar yokmuydu hiç? Elbette vardı. Ancak bilindiği üzere sermaye olmadan, parasal destek olmadan sanat değil hiçbir şey olmuyor. Bu aileye Avrupa ve sanatçılar çok şey borçlu. Onların koruması ile ortaya birer birer Rönesans dönemi dediğimiz eserler çıkıyor. Kimler çıkarıyor bunları? Rafael, Donetello, Mikalanjelo, Leanordo vs. Bu isimler bir yerden tanıdık mı geldi? Evet bunlar Ninja Kaplumbağaları adlı çizgi filmin kahramanlarının adı. Rönesans dönemi sanatçılarını çocuklara öğretmek için iyi bir yöntem. Çizgi filmle çocuklara daha neler benimsetildiği üzerinde durulması gereken bir konu. Ancak bu yazının konusu değil. Biz yolculuğumuza devam edelim. Seyyahlara durmak yakışmaz. Nereye mi gidiyoruz? PİSA’ya….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-117215453768515408?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1171481091349168812007-02-14T21:10:00.000+02:002007-02-14T21:39:21.746+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/1600/562182/IMG_0724.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/113665/IMG_0724.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/1600/951434/IMG_0750.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/318490/IMG_0750.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/1600/939574/IMG_0766.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/560862/IMG_0766.jpg" border="0" /></a><br />29.01.2007 uçağımız Bergoma Havaalanı’na indi. İlk başta Bergama Bergomo benzetmesi yapmadan edemedik. Uçağımız indi.. pasaportlar mühürlündü ve dışarıdayız. Biz şaşkın gözlerle Kemal Sunal’ın İstanbul’a geldiğinde ki bakışları ile bakıyoruz etrafa. Bir baktık bizimle gelen çivit mavi,dar süeteri ile lacivert, yukarıya doğru dik bir şekilde uzanan kukalatası ile bir yurdum insanı da karıştı İtalya’ya. Otobüs geldiğinde sıra bizde idi. Bu bilmediğimiz ülkede yaşanacak 12 gün vardı önümüzde. Otobüsümüz yol aldıkça bizi bir bilinmeze götürüyordu. Adı Milano olan bir yere gidiyorduk. Bildiğimiz tek gerçek buydu. Yol alırken otobüzümüz burasının Türkiye den farkı yok düşüncesi ile şaşkınız. Sevinelim mi, üzülelim mi? Şaşırdık. Seviniyoruz memleketimizin bir Avrupa ülkesinden farkı yok. Üzülüyoruz farklı bir şey yoksa bunca zahmeti biz boşunamı çektik. Ve meşhur tarihi tren garının yanında iniyoruz otobüsten. Gar binasında ki atların kanatları uzanıyor semaya. Biz biraz olsun rahatlıyoruz, aaa değişik bir yer atları kanatlı diyeJ. Neyse şaka bir yana beslenme ve konaklama gibi temel ihtiyaçlarımızı hallettikten sonra. Karışıyoruz Milano sokaklarına. İlk durağımız duamo. Duamo ne imiş bilmez, etmezdik. Ama orada sadece bakgeç turistlerden olmadık. Elimiz de internet çıktıları, sadece İtalya’yı anlatan rehber kitap, Türk Gezginleri için AVRUPA SANATININ İPUÇLARI adlı kitap.Bu arada Türk Gezginleri için AVRUPA SANATININ İPUÇLARI adlı kitabı yazan Lale Sürmen Aran ve Tankut Aran’ı tebrik etmek gerekir. Tarih ve sanat gibi sıkıcı ve anlaşılmaz iki konu, bu kadar eğlenceli ve anlaşılır yazılabilir. Bence Avrupa seyahatine çıkmadan önce muhakkak okunması gereken bir kitap, görgeç turistlerden olmamak için. Neyse duamo neymiş bizde okuduk öğrendik. Duamo bir şehrin en görkemli kilisesiymiş. -Bizde camiler için bu anlamı karşılayan bir kelime yok.- Bizde Milano duamodayız. Gotik tarzda bir kilise gökyüzüne uzanan sivri uçaları ile heybetli. Mimari açıdan etkileyici. Hemen Duamo Meydanında yer alan Galleria Viktoria Emanuel 2 çarşısı Latin haçı şeklinde inşa edilmiş. Cam tavanı ile ünlü markalara ev sahipliği yapıyor. Milano da bir meydanda Leonardo da Vinci heykeli karşılıyor bizi kasketi ile. Bu şehirde çok fazla şey şaşırtmadı. Ama şaşırtan şeylerde vardı. Mesela adımımızı yaya geçidine attığımız anda duran araçlar. Ve üstelik hadi sallanmayın, çabuk çabuk gibisinden klaksonda çalmıyorlardı. Sadece, sessizce bekliyorlardı, kurtarılmış ada yaya geçidimizden karşıya geçmemizi. Biz ilk başta koşuyorduk ama anlayınca sabırlı olduklarını, tadını çıkaralım dedik nasılsa Türkiye de koşturacağız datttt datttt sesleri arasında. Karşıdan karşıya salına salına geçtik trafik ışığı olmasa da, yaya geçidinden. Yerlerde çöp görmedik değil. Gördük. Avrupa da yerde bir tane çöp göremezsin derlerdi yalanmış. Yerlerde bol miktarda atılan cikletlerin yapışması ile izler kalmış. Sayın rehbrimiz Özlem bunları çok dert etti, hatta çözüm önerileri bile üretti. Ne mi üretti?? Ne ürettiğin kendi açıklasın sitesindeJ. Neyse gece olmuş. Yorucu bir gün geride kalmış. Marş marş otele. Yarın erken kalkılacak ve çanta sırtta marş marş FLORANSA…. (yani Frenze, İtalyanlar öyle diyor)…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-117148109134916881?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1169072202292937762007-01-18T00:11:00.000+02:002007-01-18T00:16:42.306+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/860239/IMG_0717.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/892216/IMG_0717.jpg" border="0" /></a>&nbsp;<a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116907220229293776?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1166292571019553982006-12-16T20:08:00.000+02:002006-12-16T20:09:31.023+02:00“Ben; üreten, insanlara, çevresine ,kendine yararlı olan, verimli bir insan olmak istiyorum. Öğreten bir insan olmak, öğretmen olmak istiyorum. Öğretmenlerin, öğretenlerin en iyisi olmak istiyorum.<br />Tek isteğim İstanbul, Ankara, İzmir gibi büyük şehirlerde okumak. Sinemaya, konsere, tiyatroya, fuarlara, sergilere gidip çevremden ve güncelden haberdar olmak. Çağdaş yazarların, en çarpıcı, en etkileyici kitaplarını almak, okumak, onların ışığında bir yaşam felsefesi oluşturmak istiyorum. Yaşamak istiyorum. Ama benim yaşamaktan anladığım diskolarda, barlarda çürümek değil, benim yaşamaktan anladığım kültürlü bir insan olmak için, yapılabileceklerin ve yapabileceğim her şeyi yapmak.”<br />12.04.1993 Tarihinde günlüğüme bunları yazmışım. Bundan 13 yıl önce…sonra bunları yazdıktan 13 yıl sonra bu yazdıklarımı okuduğumda, bana baktığımda bu yazdıklarımın aynısı olduğumu hayretle fark ettim… böyle yazdığımı hatırlamıyordum bile ve şaşırmıştım.<br />Daha sonra bu konu üzerine düşünmeye başladım. Ben bugün öyle olmak istediğim için mi öyle oldum? Yoksa bu bir tesadüf müydü??… Düşüncelerime son noktayı Mevlana’nın şu sözü koydu:”insan neye talipse odur.”<br />Bu cümleyi duyduğumda bu konuda ki düşüncelerimin cevabını aldım. Ancak öğretmen olarak dehşete kapıldım. Öğrencilerimin daha hayatın başında neye talip olduklarını bilmek durumundayım. Ve onlara talip olacakları güzel açılımları sunmak zorundayım. Olumsuzluklar varsa “yılanın başını küçükken ezmek gerek” düsturundan hareketle davranmalıyım. Ben sanki bir gümrük memuru gibiydim. Sınırdaydım… Topluma kimi, nasıl salacağımdan sorumluydum. Sanki yarının ahlaksızları, cahilleri toplum için de gezmeye başladığın da, benim yakama sarılıp:”Sen zamanında bu çocuğa bir şey vermedin mi?” diye benden hesap sorulacakmış hissine kapıldım. Ve bu hesabın sorulmasında da onları haklı gördüm.<br />Ahlaksızlıklar içinde, cehalet içinde olan insanların, eğitiminden sorumlu öğretmenlerine hesap sorulduğu bir ütopya yaratmaya başladım kafamda…<br />Şöyle bir ülke düşünün olumsuzluklar içinde ki her insanın eğitiminden sorumlu olan anne-baba ve öğretmenlerine ceza veriliyor…. İnsan fıtrat üzere yaratılıyorsa. -Fıtrat, insanın doğru ile yanlış, gerçek ile sahte/düzmece arasında ayrım yapabilmesi olarak tanımlanıyor.- O’nun neye talip olacağına etki etmeyen veya değiştirmeye çalışmayan bizlerin cezalandırıldığı bir ülke… Bu olabilir mi? Olur mu? Bilmiyorum. Biz hayal kurmaya devam edelim. Böyle cezaların verildiği bir ülke de herkes anne-baba olmaya, öğretmen olmaya cesaret edebilir mi? Böyle bir ülke de “hiç bir şey olamazsan bir öğretmen ol” cümlesi kullanılır mı? Bu idrakin olduğu bir ülkede anne-baba ve öğretmen olmanın ağır sorumluluğu altındaki insanlara; yaklaşım, saygı çerçevesin de olmaz mı? Bu insanlara ateşten gömlek giymiş kahramanlar gözüyle bakılmaz mı? Ve bu ağır sorumluluğun altında ki insanlar çocukların eğitimine duyarsız kalabilir mi? Çocukların, bütün gün onları aptallaştıran televizyonu izlemelerine izin verilir mi? Şiddet içeren bilgisayar oyunlarını oynamalarına seyirci kalınır mı? Çocuğunun ve öğrencisinin erdem sahibi bir insan olması için; anne-babalar ve öğretmenler kitaplara sarılıp, kitaplarda ki satır aralarından medet ummaz mı? Kitaplara sarılmış anne-baba ve öğretmenleri gören o çocuklar da “yaa bu kitaplarda ne var?”diye merak edip eline kitap almaz mı? Çocukta olumsuz bir davranış olduğunda anne baba ve öğretmen “Ne yapabiliriz?” diye birbirine koşmaz mı? Özlenen veli-öğretmen diyaloğu oluşmaz mı?<br />Hayal kurmaya devam edelim… Bu anlayışla yetişen çocuklar; büyüdükleri zaman, bilgi, erdem, ahlak, ilim sahibi insanlar olarak:Rüşvet alır mı? Gayri kanuni iş yapar mı? Hırsızlık yapar mı? Başka insanlara zarar verir mi? Bebeğe tecavüz eder mi? Bütün gün insanı aptallaştıran televizyon programlarını izler mi? İnsanlar ve olaylar sığlığından dünyaya bakar mı? Savaştan yana olur mu?Çevreye duyarsız olur mu? İlime,bilime,sanata duyarsız olur mu? Kısacası duyarsız olur mu?<br />Hayale devamla… Böyle insanların çoğunlukta olduğu bir toplumda kötülük var olabilir mi? Televizyonlarda aptalca programlar yayınlanır mı? Şarkı söylediğini sanan kargalar “sanatçı” diye yutturulur mu? Boya badana yaparak resim yaptığını sananlara “ressam” denir mi? Birilerini arkasına alarak; yazar, akademisyen vs. olmuş insanlar saygı görür mü? “Vatanıma hizmet ediyorum” diyerek, vatan hainliğinin en büyüğünü yapanlar ülke yönetimine getirilir mi? Böyle insanlar çocuklarına karşı duyarsız kalır mı?<br />Çok beğendiğim bir hikaye vardır. Bir tüccar çölde develeri ile giderken, susuzluk içinde kıvranan bir bedevi ondan su ister. Ona su uzatan tüccarı, bedevi bir hamle ile devesinden aşağı çeker ve devesini çalarak oradan uzaklaşırken, geride bıraktığı tüccar, bedeviye seslenir: ”Heyyy durrr! Burada olanları kimseye söyleme!” Devenin üzerindeki bedevi şaşkın bir şekilde sorar: “Ama neden?” Tüccar derki: ”Söylersen hiç kimse çölde susamış bir insana su vermez...”<br /><br />Kıssadan hissemize düşeni alalım ve hayat yolumuza devam edelim, içimizde aydınlık günlerin yakın olduğuna olan inancımızla… Kalın sağlıcakla…J<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116629257101955398?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1165875328430159312006-12-12T00:02:00.000+02:002006-12-14T12:55:39.373+02:00İnsanoğlu; yüzyıllardan beri yazıyor, beyninin kıvrımlarında gezenleri paylaşmak, aktarmak için…<br />Anlaşılmaya olan inancı tam olanlar yazıyor durmaksızın.Yıllarını tek bir odaya kapanarak geçirebiliyor.Aynı Orhan Pamuk gibi…Karanlığa yürüyor adım adım, yılmadan, durmadan… Israrla ve inatla parmaklarının arasından kalemi bırakmıyor ve beyaz sayfanın üzerine sıra sıra, inci inci işliyor düşüncelerini, hayallerini…Karanlığın için de ısrarla ışığını koruyor.<br />Ancak bazı kişiler de var ki, o ışığı koruyamıyor ve içinde ki yazmaya olan inanç sönüveriyor. Ve o sessiz kalabalığa dahil oluyor.Buna yılgınlık, inancın tükenmesi, küsmek, pes etmek her ne dersek diyelim sonuç olarak bir vazgeçiş söz konusu.<br />Bu vazgeçişleri yaşayanların yanında daha kötü durumda olanlarda var. Kalemi eline almaya hiç cesaret edemeyenler.”Aman kim okur ki…”diyenler.Daha baştan yenilgiyi kabullenenler.<br />Ben, yazı yazmayı denize taş atmaya benzetiyorum. Çoğumuz denize taş atmışızdır ve attığımız taş “culp” diye denizin içine batıvermiştir. Bazılarımız denize taşı atar, taşın deniz de sekmesini bekler ama taş çoğunluğumuz da olduğu gibi “culp” diye suya batıverir. Amma çok azımız vardır ki bu işte ustadır.Denize taş attığında,deniz o taşı taçlandırır gibi başının üstünde karşılar ve taşı sektirir,sektirir,sektirir…öyle kabul buyurur. O taş, sanki çok özeldir ve onu büyük bir misafirperverlikle alır, basar bağrına.<br />İşte o çok azlarından bazılarının çok daha fazla seker taşı. Orhan Pamuk şu an taşını en fazla sektirmenin mutluluğunu taşıyor. Taşını Türkiye’den attı; taşı sekti sekti ve tüm dünyayı gezdi. Kitapları dillerden dillere çevrildi. Afrika’da, Asya’da, Amerika’da, Avrupa’da..Onun taşı sektikçe taşını “culp diye batıranların yada bir-iki sektirenlerin bazıları kıskandı “neden ben yapamadım” diye. Bazıları da “acaba bende yapabilir miyim” diye kaleme sarıldı. Tabii ki gönlümüzden geçen şudur: taşını O’nun gibi sektirmeye gayret edenlerin çok olması. Çünkü, öyle olursa Türkiye’den atılacak bir sürü taş, dünyanın üstünde sekecek ve elden ele dolaşacak Türk edebiyatına ait kitaplar.<br />Orhan Pamuk’un sektirdiği taş dünyada çok kabul gören Nobel Ödülleri’nin dağıtıldığı İsveç’e de uğradı ve oradakilerde bu taşı öyle beğendiler ki onu taçlandırdılar. Orhan Pamuk için çok şey söylendi…olumlu, olumsuz…Ama kabul edelim ki o çok iyi bir taş sektiricisi. İnsanlar O’nun kitaplarını okuyor. İnsanlar,O’nun beyninin kıvrımlarından, beyaz sayfalara aktardığı harfleri, kelimeleri merak ediyor ve onları okuyarak, O’nun beyninin kıvrımlarında ki düşünceleri öğreniyorlar ve öğrenmekle kalmayarak, kendi beyinlerinin kıvrımlarına aktarıyorlar. Bunu eline kalem almış hangi yazar istemez ki? Bu inanılmaz duyguyu yaşamayı kim istemez ki? Düşünüyorum da paylaşımın doruğu, en yücesi ve en makbulü beynindekileri, yani bilgini,hayallerini paylaşmaktır. Orhan Pamuk işte böylesine bir paylaşımı yapıyor. Bu nedenle O’nu bütün dünya ve nihayet Türkiye’de ayakta alkışlıyor ve O’nu takdir ediyor.<br />“Bileğini bükemediğinin, elini sık.” sözü burada aklımıza geliyor ve sıkıyoruz elini Orhan Pamuk’un…Yıllardır elinde ki ışığı söndürmediği ve karanlıkların içinden gelerek, insanların beyninde yolculuk yapmaya devam ettiği için…Orhan Pamuk konuşurken o kadar hızlı konuşuyor ki; ben şu hisse kapılıyorum;beyninden geçenlere ağzı yetişemiyor. Belki O’da bu yüzden yazmayı tercih etti. Beyninin hızına ancak kalemi yetiyordu, kısmen de olsa….<br />Türkiye’de, ne zaman ki; atılan taşlar “culp” diye suyun içine düşmeyecek, deniz gibi baş üstünde taşınacak, o zaman Türkiye suyun gücüne kavuşacak. Ve önündeki en büyük engeli “cahillik” engelini yıkıp geçecek ve gürleyecek . Suyun gücüne yüce dağlar dayanamamış ve suya yol vermişler. O zaman Türkiye’nin önünde ki;ekonomik, siyasi vb. bütün engeller kalkıp gidecek.<br />Kısacası; yazmak okumakla bütünleşirse anlama kavuşur.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116587532843015931?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164629851087954872006-11-27T14:16:00.000+02:002006-11-27T14:28:50.136+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/100494/IMG_0010.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/567732/IMG_0010.jpg" border="0" /></a> 1569 – 1575 yılları arasında inşa edilmiş mimar sinan eseri. teknik mükemmelliği, boyutları ve estetik değerleriyle döneminin ve sonraki zamanların en muhteşem eseridir.<br /><br />-selimiye'nin kubbesinin tek olması Allah'ın birligini,<br />- kubbesinin genis olması hristiyan mimarlardan daha iyi isler yapabilecegini,<br />-caminin pencerelerinin 5 kademeli olusu islamın 5 sartını,<br />-vaaz kursulerinin 4 tane olusu islam'da 4 tane mezhebin hak oldugunu,<br />-selimiye kulliyesinin 32 tan kapısının olması islamın 32 farzını,<br />-arka minarelerde 6 yolun olması imanın 6 sartını,<br />-minarelerinde 12 serefe olması camiiyi yaptıran padisahın 12. osmanli padisahi oldugunu sembolize eden mesaj toplulugudur.<br /><br /><div><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><img style="BORDER-RIGHT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; BORDER-TOP: 0px; PADDING-LEFT: 0px; BACKGROUND: 0% 50%; PADDING-BOTTOM: 0px; BORDER-LEFT: 0px; PADDING-TOP: 0px; BORDER-BOTTOM: 0px; moz-background-clip: initial; moz-background-origin: initial; moz-background-inline-policy: initial" height="16" alt="Posted by Picasa" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" width="15" align="middle" border="0" /></a></div><br /><blockquote><p align="left"></p></blockquote><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116462985108795487?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164628976155544842006-11-27T14:02:00.000+02:002006-11-27T14:02:56.156+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/462991/IMG_0015.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/579283/IMG_0015.jpg" border="0" /></a>&nbsp;<a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116462897615554484?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164628928862727982006-11-27T14:01:00.000+02:002006-11-27T14:02:08.863+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/845416/IMG_0021.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/41733/IMG_0021.jpg" border="0" /></a>&nbsp;<a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116462892886272798?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164628854118078612006-11-27T14:00:00.000+02:002006-11-27T14:00:54.120+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/909143/IMG_0018.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/844653/IMG_0018.jpg" border="0" /></a>&nbsp;<a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116462885411807861?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164628785894829752006-11-27T13:59:00.000+02:002006-11-27T13:59:45.896+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/348981/IMG_0024.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/100314/IMG_0024.jpg" border="0" /></a>&nbsp;<a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116462878589482975?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164628693913950842006-11-27T13:55:00.000+02:002006-11-27T13:58:13.913+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/961480/IMG_0029.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/897667/IMG_0029.jpg" border="0" /></a>&nbsp;<a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116462869391395084?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164628443231264462006-11-27T13:53:00.000+02:002006-11-27T20:25:58.703+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/513932/IMG_0032.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/178208/IMG_0032.jpg" border="0" /></a> <a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><img style="BORDER-RIGHT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; BORDER-TOP: 0px; PADDING-LEFT: 0px; BACKGROUND: 0% 50%; PADDING-BOTTOM: 0px; BORDER-LEFT: 0px; PADDING-TOP: 0px; BORDER-BOTTOM: 0px; moz-background-clip: initial; moz-background-origin: initial; moz-background-inline-policy: initial" alt="Posted by Picasa" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" align="middle" border="0" /></a> budizm de sonsuzluğu simgeleyen bu işaret...selimiye nin içinde ki şadırvanın üstün de bulunuyor...<br />bu caminin sonsuza kadar var olacağını simgeliyor...inşallah..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116462844323126446?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164628320237389952006-11-27T13:51:00.000+02:002006-11-27T14:24:12.036+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/332758/IMG_0053.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/452739/IMG_0053.jpg" border="0" /></a> <a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><img style="BORDER-RIGHT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; BORDER-TOP: 0px; PADDING-LEFT: 0px; BACKGROUND: 0% 50%; PADDING-BOTTOM: 0px; BORDER-LEFT: 0px; PADDING-TOP: 0px; BORDER-BOTTOM: 0px; moz-background-clip: initial; moz-background-origin: initial; moz-background-inline-policy: initial" alt="Posted by Picasa" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" align="middle" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116462832023738995?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164626328993375952006-11-27T13:16:00.000+02:002006-11-27T13:18:48.996+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/80376/IMG_0067.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/601343/IMG_0067.jpg" border="0" /></a> baba, oğul ve oğul..3 kuşak el ele... sanki hayat bir bayrak yarışı...elden ele devredilen...sanıyorum o eller hep kenetli olunca sorun olmuyor ve hayat anlamlı oluyor...Allah kimsenin elini boş bırakmasın...sevgiyle elele...&nbsp;<a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116462632899337595?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164625893928073292006-11-27T13:08:00.000+02:002006-11-27T13:11:33.930+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/859805/IMG_0174.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/897483/IMG_0174.jpg" border="0" /></a> yaşam ölüm çizgisin de yalnız olmak sadece insanlara özgü bir tasamıdır acaba...bilinmez...aslında tüm hayatlarımız o çizgi üzerinde geçiyor...ve o çizgi çok ince...her an çizginin diğer tarafına geçilebilir...&nbsp;<a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116462589392807329?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164624931389926002006-11-27T12:53:00.000+02:002006-11-27T12:55:31.396+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/407385/IMG_1094.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/783106/IMG_1094.jpg" border="0" /></a> bazı fotoğraflar vardır..çok söze ihtiyaç olmadan çok fazla mesaj verir...bu fotoğrafta bence onlardan biri..Türkiye'nin aydınlık geleceğine yükselen eller...yükselmek istiyoruım der gibi parmaklar...yukarılara yukarılara daha da yukarılara...umut hep var olacak bu parmaklar havada oldukça...&nbsp;<a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116462493138992600?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164622935053352942006-11-27T12:16:00.000+02:002006-11-27T12:22:15.063+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/384157/DSC03317.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/820695/DSC03317.jpg" border="0" /></a> masal bu ya; kızla oğlan birgün karşılaşmışlar...sevmişler birbirlerini...hemde çokkk...yağan yağmurlar,karlar,esen rüzgarlar; hiçbir şey yapamamış bu sevgiye...dimdik ayakta durmuş sevgileri...derken gel zaman git zaman evlenmişler...masalda burada sona ermemiş tabiii...<br />onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine...&nbsp;<a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116462293505335294?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164617291307076662006-11-27T10:47:00.000+02:002006-11-27T10:50:11.336+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/65284/DSC04399.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/301128/DSC04399.jpg" border="0" /></a> <a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><img style="BORDER-RIGHT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; BORDER-TOP: 0px; PADDING-LEFT: 0px; BACKGROUND: 0% 50%; PADDING-BOTTOM: 0px; BORDER-LEFT: 0px; PADDING-TOP: 0px; BORDER-BOTTOM: 0px; moz-background-clip: initial; moz-background-origin: initial; moz-background-inline-policy: initial" alt="Posted by Picasa" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" align="middle" border="0" /></a><br />istanbulu düşünüyorum<br />gözlerim açık<br />ve derken<br />balıklar geçiyor sıra sıra<br />denizle güneş yan yana<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116461729130707666?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1164616870078184822006-11-27T10:38:00.000+02:002006-11-27T10:41:10.080+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/640/652394/DSC04410.jpg"><img style="CLEAR: all; FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/6707/1852/320/387594/DSC04410.jpg" border="0" /></a> bir de bizi Avrupa Birliğine almıyorlar...memleketimin ne farkı var Londra'dan...<br />picasa yükledim...bloğa hemen link veriyor...harika birşey bu..ben çok sevdim...önceden neymiş çektiğimiz işkence:)<br />büyükler der ya çamaşır makinası yokken ne zormuş onun gibi oldu:)<br />picasasız hayat düşünemiyorum....<br />siteme reklam yapmam için para aldım da dermişimmm:)&nbsp;<a href='http://picasa.google.com/blogger/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbp.gif' alt='Posted by Picasa' style='border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;' align='middle' border='0' /></a> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116461687007818482?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1163424433321277792006-11-13T14:22:00.000+02:002006-11-13T15:27:13.420+02:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/davinci102506.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/davinci102506.jpg" border="0" /></a>uçan bisiklet maketi<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/leonardo.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/leonardo.jpg" border="0" /></a> bir tank tasarımı<br /><br />koç müzesinde da vinci nin mühendislik harikası çizimlerinin maketleri sergileniyor. günümüzden 400 yıl önce bu çizimleri yaptığını düşünürsek bu çizimlerin değeri daha iyi anlaşılıyor.hatta da vinci nin osmalı imparatorluğu zamanında haliç üzerine yapılması için bir köprü çizimide var.koç müzesine ilgi büyüktü.koç müzesini tam olarak gezmek için birgün ayırmak gerekiyor.koç müzesinde bir cafe de oturduk yeğenimle...cafe çok güzeldi. cafedeki müşterilerden biri garsonun fotoğrafını çekti.çekerken dediki:"bloğum var.bloğuma yazacağım"o zaman anladım ki bu blok işi oldukça ilerlemiş.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/kanyon.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/kanyon.jpg" border="0" /></a> sinemanın cafesi<br />hafta sonu şehr-i istanbul da idim..sanıyorum ki bu şehir kadar kozmopolit bir şehir,başka yoktur. kanyon alış-veriş merkezinde gezer iken kendimi başka bir ülkede hisettim. mağazalarda ki fiatlar dudak uçutlatacak cinstendi..ama kanyon sinema dekore edilir iken hayallerin sınırları zorlanmış.. büyüleyici bir ortam...fotoğrafta sinemanın cafe kısmı görülüyor. istanbula dair yazılacaklar bitmez.ama her gittiğimde biraz daha güzelleşmiş bir isyanbul görmekten dolayı mutluyum.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116342443332127779?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1162382823891856002006-11-01T14:01:00.000+02:002006-11-01T14:07:03.893+02:00bloğumu uzun zamandır boşlamıştım..bugün ise coştum:).ilham perimin omuzumun üzerinde kanat çırpış sesini duyorum sanki:).ama bu kadar yeter ve yetmeli..çünkü yapılması gereken sorumluluklar var, onlar yapılacak..ki bu devran dönecek,milyarlarca yıl döndüğü gibi..ve ben sanacağım ki yine, ben olmasam herşey mahf olur...milyarca yıldır yaşamış insanlar gibi..oysa ki bilmeyeceğim bilemeyeceğim yok oluşum sadece dudaklarda bir vah vah ile nihayetlenecek...ben adımlar iken hayatı sanacağım ki;herşey benim için...ahhh ne yapacağım bu beni..buna haddini bildirmeli...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116238282389185600?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1162382440305264112006-11-01T13:54:00.000+02:002006-11-01T14:00:40.320+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/ikili.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/400/ikili.jpg" border="0" /></a><br />süzülün uçuşun beni de<br />beni de alın götürün<br />bir okyanus ortasınaya da bir sel yanına<br />kanat kanat yelken olup götürün beni kuşlar<br />bir dalganın içineya da kör bir kuyuya<br />sevda çok uzaklarda..<br />yıldızların da ötesinde<br />bilmem nasıl yakalarım kuşlar, kuşlar...<br />ya umutlar biterse...<br />gidemem, gidemem, gidemem...<br />o kadar uzaklara gidemem...<br />tek çarem sonsuzluğa<br />atın beni kuşlar<br />yetişin nefesim bitiyor<br />yetişin bana kuşlar<br />ya özgürlük adına<br />ya da sevda hatırına<br />bir dalı kırık ağacın<br />söküp beni koparın<br />bir deli orman içine bırakın beni kuşlar<br />sevda çok uzaklarda<br />yıldızların da ötesinde<br />bilmem nasıl yakalarım<br />kuşlar, kuşlar..<br />ya umutlar biterse..<br />gidemem, gidemem, gidemem<br />o kadar uzaklara gidemem<br />tek çarem sonsuzluğa<br />atın beni kuşlar...<br /> (edip akbayram şarkısı)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116238244030526411?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1162381273850894792006-11-01T13:38:00.000+02:002006-11-01T13:41:13.866+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/pencere.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/400/pencere.jpg" border="0" /></a><br />Penceresi olmayan bir ev, cehennem gibidir.<br />Ey Allâh'ın kulu!<br />Dinin aslı, temeli mânevî pencere açmak ve oradan tevhîd ve hidayet nûru alarak gönlü, gözü aydınlatmaktır.<br />Yol açmak için ormana az kazma vur!<br />Sen gel, himmet kazmasını nefis duvarına vur da gönle mânevî bir pencere aç!"<br />MEVLANA-(Mesnevî, beyt: 2401-2405)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116238127385089479?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1162379692009514032006-11-01T13:13:00.000+02:002006-11-01T13:14:52.023+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/karizma.1.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/400/karizma.0.jpg" border="0" /></a><br />Bu fotoğraf benim ilgimi çekti paylaşmak istedim...<br />yorumsuz olarak...<br />daha önce hiç görmediğim bir fotoğraf...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116237969200951403?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1161277660423228742006-10-19T19:52:00.000+03:002006-10-19T20:07:40.440+03:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-116127766042322874?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1159035792836508332006-09-23T21:16:00.000+03:002006-09-23T21:23:12.876+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/hakikat.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/hakikat.jpg" border="0" /></a><br /><br />Dalgın yürüyorum, küçük küçük kum tanelerinin üzerinde….Ayağımın altında ki zeminin kayganlığından, yorulmuş baldırlarım. Ayaklarım, sanki tonlarca yük taşır gibi ağır ve sırtım kamburlaşmış yorgunluktan…Gözüm hasret kalmış yeşile, çiçeğe…Ruhum yorgun, bedenim yorgun…Yolum uzun…Önüm, arkam, sağım, solum hep aynı çöl..Bitsin bu yol…Bitsin…İsyandayım…Bunaldım..Yeter…İşkence bu yol bana…Bu yol, bir bıçak gibi saplanmış hayatıma, kanatır yaralarımı durmadan…Yanımdan geçenler, benden farksız…Onların da, sırtı eğilmiş yere…Sönmüş gözlerinin feri…Ve sanmaktayız hepimiz, dünya buradan ibaret… Ölüm tek tesellimiz…Artık güldüremez yüzümüzü hiçbir sevinç. Çünkü sevinç buralardan gitmiş...Yüzlerimiz gülümsemeyi unutmuş.<br />Ama neden bu cefa? Nasıl düştük biz bu yollara? Kurtulmalıyım…kurtulmalıyım…Ama nasıl? Ahhhh bir çare.. Feryadı yankılanıyor beynimde. Günler, günleri kovaladı ve bir mucize oldu… Evet evet bir mucize…<br />Ne mi oldu? Boşverin...Neyse peki peki…Söyleyim ne olduğunu...Burnumun dibindeki gerçeği gördüm… Beynimi, kalbimi sardı hakikat…Ruhumu ateşe verdi..<br />Gözlerimin feri geldi… Ayaklarımdan yük gitti… Belim doğruldu… Yüzüme huzur ifadesi oturdu.. Ayaklarım yürümüyor, koşuyor koşuyor…<br />Ben şaşkın nereye gideceğim, nereye varacağım durunca… Beni böyle hareketlendiren enerji neredeydi bunca zaman?Nereden esti bu rüzgar? Aman Yarabbi burası neresi? Sağı solu uzun uzun ağaçlar, yeşil gölgelikler altında yemyeşil çimen ve başımı kaldırdığım da masmavi gökyüzü…Yüzümü yalayıp geçen, ve geride ürpertisini bırakan meltem…İliklerimi ısıtan, ağaçların arasından süzülerek gelen güneş… Ben şaşkın, ben durmuş bir beyinle bakmaktayım çevreme… Anlamaya çalışmaktayım hakikatin gücünü ve Hakikatin gücünün beni getirdiği yeri… Bırakın düşünmeyi, hayal etmeyi bile düşünemeyeceğim bir yer burası… Huzur burada. sükunet burada…Güzellik burada…<br />Ayaklarım yorgun değil… Sırtımda eğik değil.. Gülmeyi unutan yüzüm de, sürekli bir tebessüm… Kanım, deli gibi akmakta, oradan oraya, tüm vücudumda..<br />Ben neredeydim bunca zaman? Ben miydim o yolculuğun ve o acıların tek sorumlusu?Ama neden göremedim burnumun dibini? Neden uzak kaldım hakikatten? Ve neden kendimi o çöllerin içine hapsettim? Ah ben, bana neden ettim bunu? Neden hep hayatı suçladım?<br />Ama, neyse ki buradayım…Ve burada olmak için, elimden geleni yapacağım…Çünkü biliyorum ki; hakikatten uzak kalınca yine aynı şeyleri yaşayacağım…Ve elbette o çöllerde kalanlar için duacı olacağım…<br />Hakikat…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-115903579283650833?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1158863372797926182006-09-21T21:26:00.000+03:002006-09-21T21:29:32.830+03:00“Nasıl anlatacağım bilemiyorum” diyordu kendi kendine.Oysa, bunlar onun kendi duygularıydı, ama anlatamıyordu işte.”Yaşanmışlık yada olmasını istediği şeyler değil…Ama neydi bu...Büyük bir boşluk vardı içinde..Boşluk, korkuturdu Onu. Ama bu sefer korku değil, sıkıntı yaratıyordu.<br />Onu tanıdığından beri, tarifsiz duygular içindeydi.Sürekli şiirler, romanlar okuyordu. Belki, hissettiklerini ifade edecek bir cümleyle karşılaşır diye. Ama işe yaramıyordu.<br />En sevdiği zaman dilimin de-geceleri-kısık bir müziğin eşliğinde,kağıdı kalemi eline alıyordu.Belki bir ümit,anlam veremediği duygular kendiliğinden kağıda dökülür diye. “Diğerleri gibi buda işe yaramadı” diye düşünürken,kalem birden hızlandı hızlandı ve şu yazılar ortaya çıktı:”Ümit içerisindesin. Ümit seni hırpalıyor.Ümit seni yerden yere vuruyor.Ümit sende onarılmaz yaralar açıyor.”Kalem durmuyordu.”Kendini öne al.Kendine iyi davran. Çünkü, kendinsin en büyük hazinen. Bu hazineyi çaldırma. Aksi halde sıkıntılarının yanında, sevinçlerinde olmaz. O zaman, Onu bu kadar sevmenin hazzını da yaşayamazsın, acısını da. Kedini sev. Kalem durmuştu. Şaşkın bir vaziyette,“Aman Yarrabi” dedi,kendi kendine. “Onun peşindeyken, kendime ne kadar yabancılaşmışım, içimdeki beni ne kadar ihmal etmişim”. Birden irkildi. Büyük bir yükün altından yeni çıkmış birinin rahatlığı ile doğruldu ”Yeni bir başlangıç yapmanın tam zamanı” dedi…Bunu derken sanki gözleri ışıldadı ve içinde ki boşluk yok oluverdi.Tüm ruhunu ve bedenini bir rahatlama sardı.<br /><br />Not:Sevgili okuyucularım uzun süredir yenilik yapmadığım için sitem de bulunmuşlar.Ben de eski yıllara ait bir yazımı paylaşmak istedim.Kalın sağlıcakla...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-115886337279792618?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1157390367491308092006-09-04T20:15:00.000+03:002006-09-04T20:19:27.510+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/images.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/images.jpg" border="0" /></a><br />agir, agir çikacaksin bu merdivenlerden,<br />eteklerinde günes rengi bir yigin yaprak,<br />ve bir zaman bakacaksin semaya aglayarak...<br /><br />sular sarardi... yüzün perde perde solmakta,<br />kizil havalari seyret ki aksam olmakta...<br /><br />egilmis arza, kanar, muttasil kanar güller;<br />durur alev gibi dallarda kanli bülbüller,<br />sular mi yandi? neden tunca benziyor mermer?<br /><br />bu bir lisan-i hafidir ki ruha dolmakta,<br />kizil havalari seyret ki aksam olmakta...<br /><br />Ahmet Hasim<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-115739036749130809?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1157147491146131422006-09-02T00:49:00.000+03:002006-09-02T00:51:31.166+03:00<a href="http://www.thsgroup.org/israil/">http://www.thsgroup.org/israil/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-115714749114613142?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1157146593174694612006-09-02T00:17:00.000+03:002006-09-02T00:36:33.186+03:00Yeniden açtık bir sayfa…<br />Bu kitabın sayfasını 10. kez açıyorum…bakalım bu sayfada neler çıkacak karşımıza, yada bizden neler yazılacak kitaba…<br />Hayatta özgün 300 senaryo vardır en fazla, geri kalanı kavramlar değişik olsa da birbirinin tekrarıdır diyor;Alev Alatlı okuduğum kitapda…<br />Çok şeyin yanında bunu da diyor Alev Alatlı kitabında:”Samanyolu galaksisinin kokuşan bir gezegeni olan dünyada, insanoğluna kısacık bir süre tehettir. Sonra herkes kendi meçhulune yollanır. Bir başına. İnsanoğlunu insanoğlu kılan, insanoğlunun teğet geçtiği o kısacık süredir.”<br />Bu kısacık sürede ki kısacık bir vedadan sonra demek istedim sizlere MERHABAA….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-115714659317469461?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1151618332246852962006-06-30T00:57:00.000+03:002006-06-30T00:58:52.270+03:00Neden?????<br />bu hayat çizgisi dosdoğru gitmez,birden kıvrılıverir..inerken, karşımıza yokuş çıkıverir…gülerken, gözümüzden yaş geliverir…severken yürek, donu verir…çarparken kalp, duruverir…işte o zaman, tüm sorular yanıtlanıverir…<br />uzun bir zaman olmayacağım buralarda…o yüzden size şimdilik ediyorum VEDAAA…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-115161833224685296?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1151525422232140042006-06-28T23:06:00.000+03:002006-06-28T23:10:22.246+03:00<span style="color:#000000;">Bilindiği üzere;eğitim sistemi ilköğretim okulların da kademeli olarak değişiyor..bu yıl sıra 6. sınıflarda ..Biz de yeni sistemin tanıtıldığı eğitim faaliyetlerine katılıyoruz…Yapılacak çalışmalar ,etkinlikler tanıtılıyor…Aşağıya en kısa olan etkinliği örnek olarak koydum… </span><span style="color:#000000;"><strong>Sanıyorum bu defa düşünen nesiller yetiştirmeyi başaracağız…Daha doğrusu başarmak zorundayız;çünkü veriler hiç iç açıcı değil..<br /></strong><br /></span><span style="color:#000000;"><strong>AR-GE ile ilgili Bilimadamı (Bir milyon kişide)<br /></strong>Ülkeler 1996-2000<br />Finlandiya 5.059<br />İrlanda 2.184<br />İspanya 1.921<br />Yunanistan 1.400<br />Singapur 4.140<br />G. Kore 2.319<br /><strong>Türkiye 306</strong><br /><br /></span><span style="color:#000000;"><strong>Teknolojide Başarı Endeksi<br /></strong>Ülkeler 2001<br />Finlandiya 1.<br />İrlanda 13.<br />İspanya 19.<br />Yunanistan 26.<br />Singapur 10.<br />G. Kore 5.<br /><strong>Türkiye 120.</strong><br /><br /><strong>ETKİNLİK</strong><br /><span style="color:#999999;">Sınıfta dört grup oluşturulur.<br />Dersten birkaç gün önce grup üyelerinin her birinden, ihracat yapmak üzere bir ülke ve ürün seçmelerini isteyiniz. O ülkeyi ve ürünü seçme nedenlerini açıklayan araştırma sonuçlarını da derse getirmelerini söyleyiniz (Bir önceki dersin çalışma kâğıdında bu konuda çalışma yapılmıştı. Öğrencilerinize o çalışmayı kullanabileceklerini belirtiniz).<br />Gruplardan birer sözcü seçmelerini ve daha önce yapmış oldukları bireysel çalışmalarını 10 dakika içinde tartışarak, içlerinden birini seçmelerini isteyiniz.<br />Gruplardan;<br />Her gruptan, ihracat yapacakları bir ülke seçmelerini,<br />Seçtikleri ülkeye ne satacaklarına karar belirlemelerini ve bunu nedenleriyle açıklamalarını,<br />Seçtikleri ürünü ve ülkeyi belirlerken neleri göz önünde bulundurduklarını açıklamalarını,<br />Ne kadar ürün satmayı planladıklarını, ihracatın hangi ulaşım yoluyla yapacaklarını nedenleriyle açıklamalarını,<br />Hangi gümrükten çıkışın yapılacağını<br />Yapılacak ihracatın ülkemize katkısının ne olacağını açıklamalarını isteyiniz.<br />Gruplardan, 10 dakikalık sürede, ürünü tanıtıcı(ürünü satacakları ülkeye tanıtmalarını) slogan bularak afiş hazırlamalarını isteyiniz.<br />Dersin kalan 20 dakikasında ise her gruptan 5’er dakikalık süre içinde sunumlarını yapmalarını isteyiniz.<br />Gruplardan hazırladıkları afişleri sınıfa asmalarını isteyiniz.</span><br /><br /></span><em><strong><span style="color:#000000;">Etkinlikten de anlaşıldığı üzere sürekli düşünen,çıkarımlar da bulunan nesiller yetiştirmek hedefleniyor..Balık tutup, çocuğun eline vermek devri bitti..Devir balık tutmayı öğretme devri..Yeni sisteme göre bilgi verilmiyor..Bu çok iyi anlatılmalı veliye ,öğrenciye..Bilgiye ulaşma yolları öğretiliyor…Öğrenci bilgi için yok, bilg;i öğrencinin zihinsel,ruhsal,bedensel gelişimi için araç…Yeni sisteme eleştiriler var.Olmalı da eleştirilmesi gelişmeye ve değişime açık olması anlamına geliyor.Eski eğitim sisteminin başarısız olduğu su götürmez bir gerçek,çünkü yetişen ürünler, yani toplumumuz ortada……Ancak” yeni sitem çok kötü” gibi bir değerlendirme insafsız olur çünkü ürünleri yok..Ben umutluyum..hadi hayırlısı…<br /></span></strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-115152542223214004?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1151523860589443502006-06-28T22:43:00.000+03:002006-06-28T22:48:41.356+03:00<p><strong><em>Sahip olduklarımız ve sahip olmak istediklerimiz, beyaz bir kağıt ortadan bölünecek ve yazılacak..bakalım neler çıkacak??bakalım, 1. bölüm mü ,2. bölüm mü kabarık olacak??* peki 1. bölümün kabarık olması mı daha iyi 2, bölümün kabarık olması mı???bence sahip olduklarımız kısmının yani 1. bölümün kabarık olması daha iyi…<br />Benim öyle çıktı.. sizi bilemem…siz de mi yazıyorsunuz…o zaman ben de yazıyı burada keseyim…</em></strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-115152386058944350?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1151192482337414442006-06-25T02:34:00.000+03:002006-06-25T02:51:02.206+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/de??i??im2.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/de%3F%3Fi%3F%3Fim2.jpg" border="0" /></a><br /><strong><em><span style="color:#666666;"></span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#666666;">Nedir değişim?<br />Yüzyıllardır var olan ve üzerine yüzlerce yazı yazılmış bir olgudur değişim. Bazıları için iyi, bazıları için kötü.. Bazıları için ilerleme , bazıları için gerileme… Bazıları için tutarlılık, bazıları için tutarsızlık…Tüm bunların arasına sıkışmış bir kavramdır, değişim..<br /><br />Değişme, şimdi olanın artık olmaması ve şimdi olmayanın birdenbire varolmaya başlaması anlamına gelir…<br /><br />“Değişmeyen tek şey değişimdir”, gibi geyik görünen bir tanım sunmak, </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">diyalektik</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;"> açıdan gayet makul görünebilir gözümüze..:)<br /><br />Bazen değişim;taşradan </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">İstanbul</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">'a gelen bir ailenin kızlarının önceleri şehir semalarında başı bağlı gezerken birdenbire açılıp saçılmasıdır…gibi realist bir tanımlamada yapılabilir…<br /><br />Başkalarının değişiminin gerisinde, işleyişin dışında kalındığı hissi değişimi en fazla tetikleyen unsurdur..Adaptasyondur..<br /><br />Değişim;</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">zorunlu</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">dur, çünkü kaçınılmazdır. Başka türlü </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">iyi</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">ye </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">yükselmek</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;"> ihtimâli kalmaz.<br />Maalesef değişim, her zaman </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">gelişim</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;"> ile paralel gitmez. Bazen en çok </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">korku</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">landır değişim...</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">Asimilasyon</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;"> gereği, kaçınılmaz olarak zorlanır insanlar, değişmezseniz hayatta kalamazsınız diye…Bu yüzden, bazıları için, </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">köprüden önce son çıkış</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">tır..<br /><br />Sonu çok hoş olan bir </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">Sibel Tüzün</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;"> şarkısı var:</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#666666;">bir şeyler değişiyor bir yerler yok oluyor</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#666666;">(mevsimler değişiyor bak her yer yok oluyor)</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#666666;">gerçekler dönüşüyor birileri yalan söylüyor</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#666666;">kimi hep konuşuyor zamansa yol alıyor</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#666666;">değişim hızlanıyor ama bir şeyler kayboluyor</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#666666;">yaşıyordu biz yok ettik tükettik bozduk yenildik biz başlattık biz değiştik</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#666666;">sarılmadık tutunmadık aslında karşı koymadık</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#666666;">biz yenildik biz değiştik....<br /><br />Var olduğunu kabul ettiğimiz kavramlar arasında, en karşı konulamaz olandır ,değişim..<br /><br />1990'lardaki </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">değişim</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">in gerçek sebebi küreselleşmedir. Kalite, fiyatlandırma, servis ve dizayn için global standartları yakalama çabası, </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">değişim</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">e sebep olmuştur. Bunun başka bir örneği veya başlangıç noktası, sanayi devrimi sırasında ve sonra yaşanmıştır. Kıyametler kopmuş, büyük kavgalar yaşanmıştır. Sonunda </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">değişim</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;"> standartizasyon denilen bir kavramı doğurmuş ve kaçınılmaz olarak yoluna devam etmiştir.<br /><br />Her şeyin değiştiği zaman daha iyi olacağını söylemek doğru olmaz. Ama daha iyi olması istenen bir şeyin değişmesi gerekliliği ise kaçınılmazdır.Değişim,kaçındıkça zorlaşan, hepimizin sonunda varlığına yenik düştüğü şey. Evrenin mazotu gibi bişey.<br /><br />Değişim sancılıdır ,o yüzden göze alınmaz çoğu zaman.. </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">x</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;"> iken, </span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;">y</span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;"> olmaktır bazan..<br />Can Yücel’in sınıfsal yaklaşımıyla ;</span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#666666;">" ince uzun bir hayvan, çarpıyor çarpıyor çarpıyordu kendini taşlara, canımı sıkılıyor can mı çekişiyordu yoksa? yok efendim dedi yanımdaki adam, gömlek değiştiriyor yılan bu hallerden anlarız dedi az çok, bizde sınıf değiştirmiştik bir zaman "<br /><br />Değişim,ılık bir esintideki su buharını buza çevirebilir. Tıpkı sarp kayaları ufalayıp, minicik kum taneleri haline getirebildiği gibi...<br /><br />Hayat dinamiktir ..Ben “yeni yazı” demiştim bir önceki yazıma oysa çoktan “eski yazı”oldu bile..<br /><br />Zamanla bir şeyler değişir.Onları değiştiren biz olmazsak, biri onları bizim için değiştirir. Hayatımızın; ya yönetmeni oluruz, yada yönetileni..<br /><br />Değişimin içindeyken, geleceğe bakmamak gerek. Geride bıraktığımız bizi düşünmek lazım, ne kadar yol aldığımızı anlamak için... Gelecek hala değişkendir ve dinamiktir, geçmiş ise; yaşanmış ve sabitlenmiştir. Bu nedenle geçmiş değişim düzeyimiz için ölçek olabilir.. </span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#666666;"><br />Değişim kişinin tek başına tamamlayıp, dönüşüp devam edebileceği noktaya geldiğinde sosyal çevrenin durumu nasıl olur? Bu sorunun cevabı da çok önemlidir. Toplumsal değişim de tabii ki başlı başına bir konudur. Ancak bireyi de direk olarak etkilemektedir.<br />Yüzyıllardır soru sormuş insan ve düşünmüş, bulmuşta cevapları çoğu zaman…<br />Ama bitmiş mi sorular? Hayır. Bitecek mi? Hayır. Bitmeli mi? Hayır.<br /><br />Alak<br />1-Oku! O yaratan Rabb’inin adıyla! 2-İnsanı bir kan pıhtısından yarattı!<br />6-Sakın okumazlık etme! Çünkü insan, muhakkak azıtır! </span></em></strong><br /><strong><em><span style="color:#666666;">7-Kendisini artık ihtiyacı yokmuş görmekle.<br />Alak Suresin de de ifade edildiği gibi ben bilgiye ihtiyaç duymuyorum –değişime-demek insanı azıtacaktır..<br />Fecr<br />23-Cehennemde ki, getirilmiştir; o insan o gün anlar, ama bu anlamanın ne yararı var ona? 24-Der ki: "Keşke ben bu hayatım için (sağlığımda hayırlar) göndermiş olsaydım."<br /><br />Keşkesiz hayat için;değişimin gelişim yönünde olması dileklerimle..Esen kalınız..<br /><br /><br /></span></em></strong><strong><em><span style="color:#666666;"></span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-115119248233741444?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1150396249356304332006-06-15T20:37:00.000+03:002006-06-15T21:30:49.420+03:00arkadaşlarımın sitelerine giriyorum, eğer uzun zaman yenilemedi iseler öfffleyip püfffleyerek çıkıyorum siteden..eminim ki bu duyguyu bende çok kişiye yaşatıyorum..ve ayıp ediyorum..fotoğraf makinam bozulalı beri, yazmaz oldum. sanki fotoğrafsız olmaz gibi..ama bu küskünlük bir yerde bitmeli,zira arkadaşlarımın küskünlüğü gündeme gelecek:)<br />ne yazsam ne yazsam derken; aklıma, bugün yeni öğrendiğim birkaç şeyi paylaşmak geldi..bugün öğrenciler edirne de birçok yeri gezdirdik..bunlardan biri de kıyıkta ki bulgar kilisesi idi..orada bugüne kadar bilmediğim birşey öğrendim. ortodoks kilisesi ile katolik kilisesi arasında ki farklardan biri şuymuş:katolik kiliselerinde hz.isa heykelleri varmış, ortodoks kilisesin de ise heykelelr yerine ikonlar(resimler) varmış...<br />daha sonra, selimiye camiisine gittik. bu camiiye defalarca gitmeme rağmen bilmediğim birşeyi öğrendim.selimiye nin ortasında ters lalenin bulunduğu müezzin mimberinin, camiinin yapılışından yaklaşık 100 yıl sonra yapıldığını, bu mimberi, mimar sinan ın yapmadığını...bu mimberin selimiye nin bütün güzelliğini gölgelediğini, ki gerçekten öyle, dolayısı ile ters lale ile ilgili anlatılanların yalan olduğunu öğrendim..ve gerçekten çok şaşırdım..camiiye gelenlerin %90 ı da ters lale ile ilgileniyor. oysa kubbesi ile ekosu ile muazzam olan selimiye nin güzelliklerine bakılmıyor..yani derya dururken bardaktaki suyla ilgileniyoruz..neyse.. yaaa yazacağım denince yazacak ne kadar çok şey çıkıyormuş..sanıyorum, hayattan fotolarla bu geziyi size özetleyecektir.hoşçakalınız sevgili okuyucularım..<br />haaa unutmadan dün gece öğrendim ki apprentice, sitemin sıkı takipçisi imiş. bu, beni çok mutlu etti ve yazmam için motive etti. kendisine çok teşekkür ediyorum..yazılanların boşa gitmediğini,okunduğunu bilmek hoş:).<br />sağlıcakla kalınız...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-115039624935630433?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1147539280577223462006-05-13T19:49:00.000+03:002006-05-13T22:29:35.400+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/avrupa%20birli??i"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/avrupa%20birli%3F%3Fi%20024.jpg" border="0" /></a><br /><br />Bir arkadaşımla konuşuyorduk.Dedi ki: ‘Bloğunu, uzun zamandır ihmal ediyorsun’. Ben de dedim ki; ‘Aklıma yazacak bir şey gelmiyor’. O da dedi ki; ‘Aklıma yazacak bir şey gelmiyordan başlayabilirsin’. Ve bende Onu dinledim yazmaya buradan başladım.<br />Bakalım yazının sonu nereye varacak, bende merak ediyorum?.<br />Bu yazı rüzgarın önünde ki bir yaprak gibi. Rüzgarın estiği yöne yuvarlanmaya mahkum.. Ben, hayalimde sarı, kenarları girintili-çıkıntılı, kurumuş bir sonbahar yaprağı canlandırdım. Merak ediyorum bu yazıyı okuyanların hayalinde canlandırdığı yaprak nasıl? Aslında biz de rüzgarın önünde yuvarlanan yaprak gibiyiz.... Oradan oraya yuvarlanıyoruz…<br />Ve.. hızla vuslata yaklaşıyoruz..<br />‘Ben uzun zamandır bloğuma bir şey yazamıyorum.’ dan başladım bu yazıya.. Neden yazamıyorum ki??<br />Oysa bugün çok şey yaşandı..Bugün yaşananları yazmakmı değersiz geldi bana acaba?..<br />Mesela Avrupa Birliği programı çerçevesinde bir otobüsün boyanmasına şahit olmayı yazmak değersiz mi? Yada oradaki görvlilerden birinin dostun olması mı değersiz? Sonra….nelerrrrr, nelerrrr…<br />Hayır. Değersiz değil hiçbirisi. Aslında yaşadığımız her an çok ama çok değerli.. Düşünün yaşadığımız her an değerli olmasa. yaptığımız her şey kayıt altına alınırmıydı?<br />Sanıyorum sorun hayatımız da değil, sorun hayatımızı algılamamız da…<br />Bakan göz, baktığımız şeyden önemlidir.. Bazan gözler şaşı bakabiliyor, kör olabiliyor.. Ama çevremiz de gözlerimizi görür hale getirecek insanların olması çok önemli..Sanıyorum gözlerimizi açanlara; biz arkadaş veya dost diyoruz. O yüzden ‘dost acı söyler’ diyoruz. Ameliyat yapan bir doktora neden kestin adamı diyebilirmiyiz?<br />Buradan da niyetin önemine geçebiliriz.. Ama bu yaprağın şimdilik bu kadar yuvarlanması yeter…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-114753928057722346?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1145910296262346302006-04-24T22:35:00.000+03:002006-04-25T19:22:17.936+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0650.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0650.jpg" border="0" /></a><br />İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;<br />Serin serin Kapalıçarşı<br />Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa<br />Güvercin dolu avlular<br />Çekiç sesleri geliyor doklardan<br />Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları; İ<br />stanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.<br /><em>Orhan Veli Kanık</em><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0659.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0659.jpg" border="0" /></a><br />Şu yaralı kâlbimin niyâzıdır, dilekler.<br />İzlemektedir rindi, gece/gündüz melekler<br />Ben toprağa küskünüm, topraksa beni bekler<br />Yağmurdan sonra visâl esansı koktuğunda!<br /><em>Abdulkadir Karaman</em><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0656.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0656.jpg" border="0" /></a><br />hep gizemini mi taşırsın uzakların<br />gülüşün lokum<br />bisküvi yanakların<br />bakkal vitrini sanki yüzün<br /><em>Kamil Aydemir</em><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0655.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0655.jpg" border="0" /></a><br /><strong>Baharat<br /></strong>Hayat….<br />Tam bir baharat<br />Bazen burcu burcu tarçın kokar,<br />Çiçek kokuları arasında,<br />Bazen koyu koyu karabiber<br />Karanlık bir yol ortasında,<br />Sadece biri değil dileğim,<br />Güzel ve dozunda bir sentez sadece<br />Herkese,<br />Gönül gözü olan herkese….<br /><em>Sema Sezgin Hakkı</em><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0651.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0651.jpg" border="0" /></a><br /><strong>Kapalı Çarşı</strong><br />Giyilmemis camasirlar nasil kokar bilirsin,<br />Sandik odalarinda; Senin de dukkanin oyle kokar iste.<br />Ablami tanimazsin,<br />Hurriyette gelin olacakti, yasasaydi;<br />Bu teller onun telleri,<br />Bu duvak onun duvagi iste.<br />Ya bu camurdaki kadinlar?<br />Bu mavi mavi,<br />Bu yesil yesil fistanli...<br />Geceleri de ayakta mi dururlar boyle?<br />Ya bu pembezar gomlek?<br />Onun da bir hikayesi yok mu?<br />Kapali Carsi diyip gecme;<br />Kapali Carsi, Kapali kutu<br /><em>Orhan Veli Kanık</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-114591029626234630?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1144620985691020952006-04-10T00:53:00.000+03:002006-04-10T01:16:25.716+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0575.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0575.jpg" border="0" /></a><br />bugün yeğenim Burak'tan cep telefonuma şöyle bir mesaj geldi,aynen yazıyorum:''Türkiye 1.si olduk. Ben 9. oldum(Türkiye çapı)''hemen telefonla aradım... çok mutlu bir ses karşımda ''teyze Türkiye 1.si teyzesi oldun,gurur duy''.dururmu benim yaşlar gözüm de, gurur duymam mı???duatlan da 1. olmuş..o ne dedim hem bisikletle, hem de koşarak yapılan yarışmış..kütahya'dan dönen mutlu ama yorgun bir sesle bunları söylüyordu, daha 13 yaşında ki yeğenim..ne zaamn büyümüştü de, şampiyon olmuştu...sonra, aklıma evden gizli gizli kaçarak gittiği antremanlar,eskittiği ayakkabılar,yarış bisikleti bile olmayan bisikletle yapılan çalışmalar geldi..azmin elinden birşey kurtulmuyordu..hocası(kendilerine çok teşekkür ediyorum)''hedefte avrupa var'' diyormuş..neden olmasın ki:))...<br />İŞTE ŞAMPİYONUMUZ!!!!!<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0565.2.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0565.2.jpg" border="0" /></a><br />ve şampiyon ekip...<br />Gelibolu onlarla gurur duyuyor...<br />TEBRİKLER...BAŞARDINIZ..<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0796.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0796.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-114462098569102095?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1144337324395186442006-04-06T18:03:00.000+03:002006-04-06T18:28:44.413+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0473.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0473.jpg" border="0" /></a><br />sanki bir resim çerçevesi gibi bulutlar..<br />güneşte güzel poz vermiş hani...<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0707.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0707.jpg" border="0" /></a><br />kızıl-mavi dalgalar...<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0629.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0629.jpg" border="0" /></a><br />istanbul-çamlıca tepesinden...muhteşemdi..<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0477.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0477.jpg" border="0" /></a><br />edirne-eski cami ardında kaybolan güneş..<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0474.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0474.jpg" border="0" /></a><br />hayatta budur işte...karanlığın içinde bir ışık doğar her an..<br />onun için ümit var olmalı her daim...<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0056.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0056.jpg" border="0" /></a><br />sanki bir fırça gezmiş gökyüzünde..<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0033.0.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0033.0.jpg" border="0" /></a><br />çok severim gün batımlarını...<br />ve paylaşmak istedim sizlerle çektiğim gün batımlarını...<br />nice gün batımlarına hep birlikte...ve son vuslata...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-114433732439518644?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1142286171695268562006-03-13T23:19:00.000+02:002006-03-13T23:42:51.736+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0190.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0190.0.jpg" border="0" /></a> birgün bir baktım ki rakibime, gamzeli birini koymuş sitesine...olamaz dedim bende gamzeli birini bulmalıyım...netekim buldum da. fotoğrafını çektim ve siteme koydum hemde en kralından.:)<br /> bitti mi bitmedi.. üstüne üstlük arada ki fark açılsın diye, makinist fotoğrafı koyuyorum... hodri meydan.:)<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0122.3.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0122.3.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-114228617169526856?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1142264702909674142006-03-13T17:33:00.000+02:002006-03-13T17:45:02.980+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0439.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0439.jpg" border="0" /></a><br />8 mart dünya kadınlar günü kutlandı, adına yakışır şekilde. tüm dünyada... ben dünyanın her yerinde kadının durumunu bilmiyorum, ama türkiye de durum nasıl? bir fotoğrafla anlatmak istiyorum. bu fotoğraf türk kadınının durumunu anlatmaya yetiyor sanıyorum ve sözü burada kesiyor, yorumu size bırakıyorum..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-114226470290967414?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1140794505693655382006-02-24T17:09:00.000+02:002006-02-25T16:26:29.603+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0019.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0019.jpg" border="0" /></a><br />edirne roman halk dansları topluluğunun asas insanları:))<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0002.1.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0002.1.jpg" border="0" /></a><br />edirne devlet türk müziği topluluğu geriye kalan ise ''gir kalbime gör kendini.''<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-114079450569365538?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1140711557366760622006-02-23T18:02:00.000+02:002006-02-23T18:19:17.796+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0167.0.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0167.0.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/DSC00682.0.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/DSC00682.0.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />onu nasıl anlatsam diye düşünürken,aklıma ona uygun bir şiir bulmak geldi..o şiir olmaz buda olmaz derken saatler geçti..ve ona uygun şiiri bulamadım.bulamazdım çünkü o kadar güzellere layıktı ki ona layık olanı bulamadım.en sonunda kendim birşeyler yazayım dedim elimden geldiğince..dost desem dost değil, canımda..nasıl anlatsam ki?onun yanında tüm maskelerim düşer.maskeye gerek yoktur.zaten maske olsa hemen anladığını anlarım bakışında..zekidir..oyuna gelmez,gelsede geliyormuş gibi gözükür.candır,vefalıdır(hemde çokkkk)hay Allah bu gözlerim neden sulanıyor? anlayamadım..neden içim coşuyor?kimbilir kaç kez onun omuzu benim, benim omuzum onun gözyaşları ile ıslandı..kibilir kaç kez işaret parmaklarımızı birbirimize sallayarak,gözlerimizi açmış bir şekilde bağırdık..ama hiç küsmedik.neden?kimbilir..hayata bu kadar sıkı sarılmış başka birini tanımadım..bu kadar güçlü..hayat onu üzdüğünde çok üzülürüm..ama belli etmemeye çalışırım.çünkü çünkü....(bu nokta noktaların ne olduğunu muhakkak soracaktır)o cevapsız soruları ve meseleleri sevmez.netliği sever..o yüzden ya hırpalar insanlar onu..offffff ben neden böyle birşey yaptım ki?onu anlatmaya kalkıştım..bir dağ gibi yaklaştıkça büyüyor.onu çok seviyorum o bunu biliyor.oda beni çok seviyor bende bunu biliyorum.sevgimizi göstermemiz esirgememiz çokkk güzel..yine de söyleyim seni seviyorum can'ım benim...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-114071155736676062?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1140705617960926992006-02-23T16:26:00.000+02:002006-02-23T16:40:18.273+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0180.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0180.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0068.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0068.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />hafta sonu istanbuldaydım.istanbul harika bir şehir.her gittiğimde beni büyülemeye devam ediyor..istanbul da hücrelerime kadar sanatla doldum.pera müzesini gezdim harikaydı.resim ve fotoğraf sergileri harikaydı...osman hamdi beyin kaplumbağ terbiyecisi adlı tablosunun orjinalide oradaydı.kaplumbağları izleyen bir dervişi gösteren resim çok güzeldi..boğazda ayrı bir büyüleyiciydi..ya ben ne yapıyorum?istanbul anlatılır mı hiç:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-114070561796092699?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1137692684346945292006-01-19T19:31:00.000+02:002006-01-19T19:50:09.530+02:00<div align="justify">internette dolaşan slaytlara baktığımda genelde işlenen temanın dostluk olduğunu görüyorum.bu konu üzerinde neden bu kadar durulduğu konusunda düşündüm..ilk bakışta çok güzel gibi duran bu olgunun aslında ne kadar kötü bir durumun habercisi olduğu ile yüzleştim.dost edinin ,iyi gün kötü gün için vs... gibi bir sürü emir kipleri ile dolu bu slaytlar; aslında bizi <strong>çözülmüş aile</strong> yapısının görüldüğü avrupa ya doğru hızla götürmeye çalışıyor..</div><div align="justify">yanlış anlaşılmak istemiyorum. dostluğu önemsemeyen biri değilim... </div><div align="justify">ancak bu slaytlarda; anne-babanın,kardeşin,akrabanın önemini vurgulayan konular yok..konu hep dostluk..oysa ki ailemizde en az dostlarımız kadar belkide onlardan daha çok önemsememiz gerekmiyor mu?kısacası şunu söylemek istiyorum;oyuna gelmemeliyiz,iyi günde kötü günde yanımızda olan dostlarımızla beraber ailemizinde olduğunu unutturmak isteyenlere inat,dostlarımıza verdiğimiz değeri onlarada vermeyi unutmayalım...</div><div align="justify">kalın sağlıcakla...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113769268434694529?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1137539025568313732006-01-18T00:56:00.000+02:002006-01-18T01:03:45.570+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0048.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0048.0.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0008.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0008.0.jpg" border="0" /></a><br />bugün yeğenim ile edirne'de küçük bir gezi yaptık..birde baktık ki;aaaaaaa oda ne mimar sinan ın başına talih kuşu konmuş:).hemen fotoğrafını çektik ..selimiyenin,eski caminin,üç şerefelinin o muhteşem güzelliklerini bir kez daha görmekbize çok iyi geldi...tabi ki; sevgili, canım yeğenimi görmek onlarada iyi gelmiştir:)...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113753902556831373?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1137355942456135982006-01-15T21:55:00.000+02:002006-01-19T22:41:28.663+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0212.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/400/IMG_0212.jpg" border="0" /></a><br />6/a sınıfı dönemin başından beri,bir türlü istediğim davranışları sergilemiyordu.derste gürültü yapıyorlardı,derse katılmıyorlardı vs.çeşitli yöntemler denemiştim ama bir türlü ulaşımıyordum onlara.zaman su gibi akıyor ve dönem sonu geliyordu..onlara dedim ki ''bakınız okuldaki tüm sınıflara kanaat kullanacağım ama size kullanmayacağım.nedenide senenin başından beri tüm çabama rağmen bir türlü yaramazlıklardan vazgeçmemeniz ve ders çalışmamanız.şimdiden söylüyorum sonradan neden böyle oldu demeyin''.bu arada özür dilemelerini bekliyorum.istiyorum ki hata yaptıklarını fark etsinler ve özür dilesinler.ama bir türlü dilemiyorlar..konuyu çaktırmadan özür dilemeye getirdim ve onlardan özür beklediğimi ama bir türlü özür dilemediklerini ifade ettim.bu arada bütün sınıf özür dileriz diye bağırıyordu.''ben söyledikten sonra anlamı yok'' dedim.alınganlık gösteriyordum..<br />ve kendilerini affetirmenin bir yolunu bulmalarını söyledim..<br />öğleden sonra elinde bir çiçekle çiçekçi öğretmenler odasının kapısındaydı.<br />çiçeğin üzerinde ki notta şu yazıyordu:''öğretmenim sizi üzdüğümüz için ÖZÜR DİLERİZ..6/a sınıfı''o kadar çok şaşırdım ve o kadar mutlu oldum ki anlatamam...<br />öğrencilerim birçok kişinin yapamadığını sonunda yapmışlardı.hatalarını fark edip,özür dilemişlerdi...büyüklük yapmışlardı...o çiçek benim için çok ama çok önemli...seçtikleri çiçekte çok anlamlı;barış çiçeği:)...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113735594245613598?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1135977904283612212005-12-30T23:14:00.000+02:002005-12-30T23:39:00.123+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0204.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/200/IMG_0204.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0184.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/200/IMG_0184.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0183.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 207px; CURSOR: hand; HEIGHT: 159px" height="134" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/200/IMG_0183.jpg" width="200" border="0" /></a><br /><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify">bugün;yorucu bir okul gününden sonra,ertesi günün tatil olmasının rahatlığıyla özlem ile çarşıda geziyorduk. yağmurlu bir edirne günü idi.belediye, gördüğü her ağaca ve her direğe ışık koymuş.edirne belediyesinin öyle bir huyu var... tüm ağaçlar ışıklı...bizimde bu aralar ne görürsek fotoğrafını çekme huyumuz var yine fotoğraf çeke çeke gider iken,çarşıda yılbaşı nedeni ile kurulan tezgahın başında noel babayı görünce özlemle dumura uğradık.tam türk usulu noel babaydı.. fotoğrafını çekmemek olmazdı..sağolsun oda poz verdi.ilk pozda sakalını unutmuştu,sonradan hatırladı.. sakalını taktı..</div><div align="justify">işte ışıklı ağaçları ve noel babası ile edirne...</div><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113597790428361221?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1134921681318068682005-12-18T17:41:00.000+02:002005-12-18T18:22:40.406+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0033.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0033.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0008_1.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0008_1.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0097.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0097.jpg" border="0" /></a><br />bugün, karlı birgün vardı Edirne'de...ve çok güzeldi...bu güzelliği yaşamak için düştük yollara...bir yandan karın tadını çıkarma telaşı,bir yandan güzellikleri kareleme telaşı... bunlardan, bir demet sunabiliyorum sadece..keşke hepsini koyabilsem...<br />küçük şeylerden mutlu olmak,çocuk kalmak,dost edinmek.. gibi<br />öğretilerin ne anlama geldiğini, uygulayarak öğrenmiş olduk.bunları diyenlerin<br />bir bildiği varmış:).kar,çocuk ruhlar,dostlar,omlet,üşümek,çay,müzik,<br />sevgi,Pınar...güzel be:).Şükür Allah'a...<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0012.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0012.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0055.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0055.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113492168131806868?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1134901067670137072005-12-18T12:06:00.000+02:002005-12-18T12:31:02.533+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0002_1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0002_1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0004.2.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0004.jpg" border="0" /></a> <a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0001_1.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0001_1.jpg" border="0" /></a><br />Neden kar benim yüzümü sürekli gülen bir hale getiriyor?Bu sabah kalktım kar vardı Edirne’ de..<br />Aman Alllah’ım bu ne saadettir.<br />Yoğun bir şekilde yağan kar; uçuşan beyaz kelebekler gibi…<br />Doğa beyaz yorganını örtünmüş.<br /><br />İçerde<br />Pencere, en iyisi pencere;<br />Gecen kuşları görürsün hiç olmazsa;<br />Dört duvarı göreceğine.<br />Orhan Veli Kanık<br /><br />Evet en iyisi pencere<br />Geçen kuşlar için<br />Yağan karlar için<br />Hayatımızda dışarıya açılan pencereler ne önemli<br />Onlar bizim dış dünya ile bağımız<br />Saklandığımız kutularımızın dış dünya ile bağları.<br />Dışarı bakıyorum dışarı da kar ve beyazlık<br />Beyazlıktan gözlerimi kısmak zorunda kalıyorum<br />Çünkü dışarıda ki aydınlık fazla geliyor gözlerime<br />Kar yağdığında sevinçle coşan yüreğimi birden şükür eder bulurum<br />Ben bu doğa olayından zevk alabiliyorsam<br />En önemli nedeni dışarıya sıcacık evimden bakıyor olabilmem<br />Ya sıcacık evi olmayanlar!<br />Şükür ederim hemen<br />Ve yardım dilerim Allah'tan onlar için…<br />Hayat zaten iyi ve kötüden oluşmuyor mu?<br />Bu dünyanın var oluşundan beri böyle<br />Şeytan’ın meydan okumasından<br />İsyan etmesinden beri..<br />Nerelere geldik<br />Neyden bahsediyordum?<br />Haaaa Edirne’de kar var bu sabah… :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113490106767013707?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1133972502197678702005-12-07T18:12:00.000+02:002005-12-07T18:21:42.196+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0007.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/200/IMG_0007.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0018.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/200/IMG_0018.jpg" border="0" /></a> Aynı gün,farklı zamanlarda çekilmiş iki fotoğraf...Bulutlarda ki renk farkının nedenini bilenler, lütfen yorum yazsın...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113397250219767870?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1133971133194114412005-12-07T17:54:00.000+02:002005-12-07T17:58:53.416+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0016.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/400/IMG_0016.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113397113319411441?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1133970389316410672005-12-07T17:35:00.000+02:002005-12-07T17:46:29.316+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0005_1.0.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/400/IMG_0005_1.0.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113397038931641067?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1133969471539932402005-12-07T17:28:00.000+02:002005-12-07T17:31:12.050+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/g??ky??z??1.jpg"><img style="CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/400/g%3F%3Fky%3F%3Fz%3F%3F1.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113396947153993240?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1133388801398659092005-12-01T00:07:00.000+02:002005-12-01T00:22:38.456+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/dialog.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/dialog.jpg" border="0" /></a><br />çocuklar da inanılmaz bir hayal dünyası var...biz büyükler yeter ki onların içinde ki o hayal dünyasını yıkmayalım...bonzai ustası gibi onları budamayalım ve hatta budamamızla gururlanmayalım...onların çocuk olduğunu unutmamak çok önemli.... yukarıda ki bir ödev ancak senaryosu, tasarımı tamamen bir çocuğa ait.insanı gülümsetiyor.ama O bunu gülümsetmek için yapmadı..işte çocuk olmak bu...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113338880139865909?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1133297480286360782005-11-29T22:42:00.000+02:002005-11-29T22:53:57.156+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/karde??lik.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 153px" height="232" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/200/karde%3F%3Flik.jpg" width="200" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0004.1.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 150px; CURSOR: hand; HEIGHT: 211px" height="182" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/200/IMG_0004.1.jpg" width="150" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0002.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 272px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" height="240" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/IMG_0002.0.jpg" width="351" border="0" /></a><br /> Onlarla hayat bir başka güzel...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113329748028636078?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1133295688508390432005-11-29T22:03:00.000+02:002005-11-29T22:29:36.910+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/IMG_0003_1.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/200/IMG_0003_1.jpg" border="0" /></a><br />yazıcınınn kartuşu bitti,gittim doldurttum.5 ytl verdim.eve geldim baktım ki;poşetin içine akmış...neyse...kartuşu alıp takana kadar ellerim boyandı.ama böyle oluyor sanıyorum.denemek için birşey yazdırayım dedim bir türlü yazmıyor...bir daha denedim yine olmadı...çıkardım acaba takamadım mı dedim..çıkarınca daha çok boyandım.velhasıl sinir oldum kaderime:)...<br /><em>amannnnnnnn....amannnnnnnnnnn...derdim bu olsun!!!ama ne olur ellerim eski haline dönsün...kederim kartuş mürekebi ile aksın...bu akşam ki efkarım kuş olsun uçsun...ellerimin boyası hep geçer sandım yıkadım yıkadım çıkaramadım...yalan aahhh yalan....elelrimde ki boyalardan başkası yalan....ahhhhhh bu akşam umutsuzluklara gömüldüm...kartuş deyip geçmeyin :)...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113329568850839043?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1133100197270128222005-11-27T15:57:00.000+02:002005-11-27T16:03:17.283+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/damla.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/damla.jpg" border="0" /></a><br />geleceğimizin teminatı gençlerden biri...okuyan,düşünen,kişilik sahibi bir insan...böylesine güzel,akıllı gençleri gördükçe gelecek daha aydınlık oluyor...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113310019727012822?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1132865599431252922005-11-24T22:48:00.000+02:002005-11-24T22:53:19.446+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/PHOT0020.0.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/200/PHOT0020.0.jpg" border="0" /></a><br />Bugün 24 kasım…seviyorum bu günü…sevme nedenim de; duyguların coştuğu bir gün olması…öğrencilerin ve öğretmenlerin gözleri bir başka parlar bu günde…sevmek, sevilmek ne güzel bir duygudur.bence Allah’ın insanlara verdiği en büyük armağan bu…<br /><br />Okulumuzda; bugün öğrenci ve öğretmenlerle iç içe güzel bir sevgi çemberi vardı… bizim okul için bir başka heyecanlıydı bugün…çünkü; okulumuzun stajer öğretmeni bugün and içti…öğretmenlikte stajer olan biri; hayatta,sevmekte,paylaşmakta,vefada nasıl bu kadar profosyonel olabiliyor, mesleğin daha ilk aylarında nasıl bu kadar hızlı bir şekilde büyük, küçük demeden kalp fethedebiliyor anlamak çok güç...okulumuzun bu stajer öğretmeninin rehber öğretmeni bendeniz…tuhaf bir şekilde bu güzelliklerden onur ve gurur duyuyorum..bir annenin çocuğu ile yada bir öğretmenin öğrencisi ile gurur duyması gibi..ayrıca onun öğretmenliğini,öğrencilerle diyoloğunu uzaktan izledikçe ülkem adına çok mutlu oluyorum …<br />öğretmenliği sadece kalp ile yapmak olmaz, mantıkta olması gerekir. bu dengeyi kurmak profosyenelliktir..doz yerinde ve zamanında iyi ayarlanmalı,iyi ayarlanmazsa yan etki yapabilir.onun bunu ayarlamada ki ustalığına hayranım…<br /><br />Hayat çok kısa ve çok hızlı...bunu bugün bir kez daha anladım...emekli öğretmenlere baktım, 25-30 yılı devirmişler.. aklaşmış saçlar, kırışmış yüzler... ne kaldı geriye koca bir hiç…hayatı, kendimizi çok fazla ciddiye alıyoruz aslında…sevmek,gülmek,paylaşmak,helalinden kazanç…gerisi boşşş.Allah hırslarımızdan arınmayı nasip etsin ki bizde mutluluğu yakalayalım.mutluluğu yakalamakta, bana yardımcı olan aileme,dostlarıma,öğrencilerime teşekkür etmek geldi içimden:)…iyi ki varsınız…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113286559943125292?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1132611512742523372005-11-22T00:16:00.000+02:002005-11-22T00:18:32.753+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/Resim%20647.0.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/200/Resim%20647.jpg" border="0" /></a><br />Baba..<br />İki hece, basit bir kelime…değeri anlamında..<br />Ben hayatta en çok babamı sevdim<br />der şair…<br />Ben de…<br />Nedeni ise o her zaman beni sevdi,destekledi,güvendi,övdü,yüceltti….<br />İç dünyamın mimarı O dur…Ben O nun eseriyim…<br />O iyi ki benim babam…iyi ki…Ona olan sevgimi anlatmam çok zor…<br />Bunu buraya yazmak istedim. Ama O, bunu hiç görmeyecek… Görse de hiç önemsemeyecek..Çünkü O beni sadece sevmek için sevdi…Çıkarsızca… Beni,sevsin derdini bile gütmedi…<br />Her daim sevgi ile bakmaya hazır gözleri ve iltifat dolu sözleri ile yanımdaydı…O benim babamm…<br />Ben, bu iki hece, basit kelimeyi hep sevdim…<br />Baba demeyi sevdim…Çünkü baba dediğim her an, ardından bir sürü güzellik doğurdu..<br />O benim onurum oldu ,gururum oldu...Onun kızı olmak şeref verdi…<br />Kaldırımda onunla yan yana yürürken kendimi hep farklı hissettim..Sanki onun nasıl biri olduğunu herkes biliyormuş gibi, kasıldıkça kasıldım.<br />Yazdıkça fark ediyorum kelimeler yetersiz…onu anlatmak imkansız…<br />Sana çok söyledim.Buraya da yazayım: ‘’Baba seni çokkkk seviyorum.İyi ki benim babamsın.’’<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113261151274252337?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1132593976519401982005-11-21T19:13:00.000+02:002005-11-21T19:26:16.530+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/deren%20021.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/deren%20021.jpg" border="0" /></a><br />O bir çocuk...Ama sıradan bir çocuk değil...Hayatın zorluklarını omuzlamış bir çocuk...Resim de, bir dahi O...Bu adı unutmayın; çünkü gelecekte ben onu tanıyordum diye, hava atma şansınız olur...Fotoğrafı ilk benim sitemde yayınlanıyor,bu onuru yaşamak benim için mutluluk verici...Fotoğrafının sitemde yayınlanmasına izin verdiği için kendisine teşekkür ediyor;başarılar diliyorum...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113259397651940198?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1132323754810463912005-11-18T16:19:00.000+02:002005-11-18T23:49:15.696+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/berane3.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/200/berane3.jpg" border="0" /></a><br />Hıristiyanlığın bir mezhebidir.Ancak.hıristiyanlığa ait vaftiz,kiliseye gitmek… gibi gerekli vecibeleri yerine getirmedikleri için, papa ve ordusu tarafından her zaman dışlanmışlar.Bu nedenle hayatları göç ve kaçışlarla geçmiş.Anadolu da başlıyor macera… Akdeniz üzerinden Fransa’ya oradan balkanlara… Dağların saklayan ve koruyan yönü, Onlara balkanları vatan yapıyor.<br />Kural tanımaz bir şekilde dinlerini yaşar iken, bu topraklara Osmanlı geliyor..<br />Osmanlı sayesinde, tanıdıkları İslam dini onlara çok cazip geliyor ve kitleler halinde İslam’a geçiyorlar.Çünkü; İslam dininde Allah ile kul arasında kimse yoktu ve yeryüzünün her yeri ibadethane olarak görülüyordu.<br />Ayrıca; Osmanlı’nın gücü ve koruyuculuğu onlara papa ve ordusuna karşı güç veriyordu...<br />İşte o gün bugündür balkanlarda İslam’ı yaşatan Bogomiller yani <em>Boşnaklardır..</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113232375481046391?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-18834964.post-1132304863884853922005-11-18T11:03:00.000+02:002005-11-18T16:38:53.526+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/1600/PIC_0252.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6707/1852/320/PIC_0252.jpg" border="0" /></a> Hüzün güllerine konan bülbül, baykuş olmayı yeğler miydi acaba?Uçup gitse gül, durup kalsa göz kuruyacak. Gözyaşına bulanan güllerin nemi, boğacak bir gün.... bülbülü boğacak.<br /><br />Gözyaşı ile sulanan gülün, güneşle ısınması hayaldir artık. Dozu arttırılan acıların da onun için önemi yoktur. Yaşamak için seveninin gözyaşına olan ihtiyaç, onu acının maksimum noktasında tutmaktadır zaten. Seven, sevilen ve sevda, ah...<br /><br />Gülü ve bülbülü hüzne salan masalın adı mıdır sevda? Ayrılığın azap, vuslatın ateş olduğu sevda. Yaraya tuz, yangına su nispetinde,gözyaşının anası sevda. Hem yaraya tuz hem de yangına su...Gücüm tükenip, cinnet kumkumasına girmeme engel yine sevda...<br /><br />Gam dağlarının affedilmeyen eşkıyasıyım. Yüreğim acıyor sevmekten, beynim kanıyor düşünmekten. Hüzün !.. hüzünüm.... hüzünlüm... sevdam benim... bu yangına ne kadar dayanırım, bu yangın bana ne zaman “serin ve selamet ol” ur, bilemem. Hüznün ateşini söndüren midir gözyaşı, körükleyen midir? Onu da bilemem. “Hal” imi yaşamaklığımın nasıl göründüğü, yitik ve lazım olmayan bir eşyadır artık. “Atık” tır yani. “Hal”im ve eşya. Yan yana telaffuzu bile ne kadar yakışıksız.<br /><br />(Katkılarından dolayı teşekkürler....)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/18834964-113230486388485392?l=ekince.blogspot.com' alt='' /></div>Amirehttp://www.blogger.com/profile/10570553588402900388noreply@blogger.com1